بررسی اثر بار محوری با خروج از مرکزیت در ستونهای بتنی تقویت شده با ورق پلیمری

حرکت استمراری علم در عرصه مهندسی سازه موجب شده است تا مقاوم سازی در سال های اخیر از روشهای نوین و مصالحی جدید بهره گیرد که در پیشینه طولانی ساخت و ساز سابقه نداشته است . در میان این نوآوری ها، ورق های پلیمری تقویت شده به فیبر کربن از جایگاه ویژه ای برخوردار می باشد. ستون های بتن آرمه از اعضای اصلی سازه می باشند که به منظور انتقال نیروهای ثقلی از طبقات و همچنین وزن طبقات طراحی می شوند . عدم شناخت کافی از نیروهای وارد به ستونها و عدم شناخت رفتار این نوع ستونها در مواجه با بارگذاری های خاص و همچنین پایداری ستون هایکی از مسایل مورد مطالعه محققان بوده است . در همین راستا، غیر هم محور بودن اعضای سازه ای باعث خروج از مرکزیت بار درستون می شود. هدف این مقاله آنالیز بار نهایی فشاری در حالت با و بدون خروج از مرکزیت ستونهای بتنی مقاوم سازی شده با ورقهای پلیمری تقویت شده به فیبر کربن می باشد. جهت مدل سازی و تحلیل نمونه ها از روش اجزا محدود به کمک نرم افزار آباکوس استفاده شده است . نتایج نشان می دهد که چیدمان و مقدار ورق های پلیمری تقویت شده به فیبر کربن نقش موثری در نرخ افزایش ظرفیت دارد و همچنین با افزایش خروج از مرکزیت بار درستون نرخ رشد ظرفیت ستونهای تقویت شده کاهش می یاید .

کلیدواژه ها:

بار محوری فشاری ، ستون بتنی ، ورقهای پلیمری ، روش اجزا محدود