ارزیابی اثرات استفاده از نهاده های پایدار هزارگل در کنترل آفت پسیل گلابی درختان گلابی

پسیل گلابی Cacopsylla pyricola یکی از مهمترین آفت های مکنده درختان گلابی در ایران و جهان می باشد که با نام شیره یا عسلک گلابی نیز شناخته شده است. پوره های نسل های مختلف آفت و حشره کامل آن با فرو بردن خرطوم و اندام مکنده خود به داخل بافت گیاه از شیره آن تغذیه می کند و کنترل شیمیایی متدوال ترین روش کنترل آن می باشد. لیکن آنچه که در کنترل و مبارزه آن اهمیت دارد مدیریت آفت بدون خطرات زیست محیطی و کمک به توسعه کشاورزی پایدار و کارآیی آن می باشد. این پژوهش به منظور ارزیابی اثربخشی محصولات نوآورانه تولیدی از تک یاخته های فرآوری شده در کنترل آفت پسیل گلابی در باغات سنتی گلابی می باشد که در این طرح پژوهشی، اثرات کودهای آلی هزارگل از جمله روت هیلر به صورت آبیاری، سیلیکات پتاسیم، گوگرد مایع پتاسیمی و ست به صورت محلول پاشی، در باغ سنتی گلابی رقم اسپادانا زودرس (کوشیا) واقع در شهرستان مشهد، دهستان کارده مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین محلول پاشی کافیت جهت کنترل آلودگی های قارچی در درختان دانه دار در این باغات مطابق برنامه های اجرایی باغ انجام شد. این آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در ۳ تکرار، برای درختان با حدود ۲۰ سال سن و با سابقه آلودگی در سال ۱۴۰۳ انجام شد. نتایج نشان داد که بیشترین تاثیر در کاهش جمعیت تخم در مرحله پنجم اندازه گیری در تاریخ ۱۰ شهریور، با کاهش حدودا ۶۵ درصدی از جمعیت تخم و کمترین تاثیر در مرحله اول برداشت با کاهش ۲۱ درصدی جمعیت تخم را نشان داد. همچنین بیشترین تاثیر در کاهش جمعیت پوره در مرحله پنجم پایش، با کاهش ۵.۷۴ درصدی و کمترین اثرگذاری در مرحله اول نمونه گیری با ۱۶ درصد کاهش جمعیت آفت گزارش گردید. همچنین نتایج اندازه گیری آفت در مرحله حشره کامل نشان داد که بیشترین کنترل آفت در مرحله پنجم نمونه گیری با کاهش ۸۰ درصدی همراه بود و در مقابل کمترین اثربخشی در کنترل حشره بالغ در مرحله اول پایش با ۴۲ درصد کاهش در میزان جمعیت آفت می باشد.

کلیدواژه ها:

پسیل ، گلابی ، آفت مکنده ، کشاورزی پایدار ، نهاده های هزارگل