اثربخشی بازی درمانی بر روی کاهش علائم افسردگی کودکان اختلال نقص توجه-بیش فعالی

مقدمه: اختلال نقص توجه-بیش فعالی (ADHD) یکی از رایج ترین اختلالات روانپزشکی در کودکان است که اغلب با مشکلات هیجانی مانند افسردگی همراه است. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر بازی درمانی شناختی-رفتاری بر کاهش افسردگی کودکان مبتل به ADHD بود. روش کار: این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کودکان مبتل به ADHD مراجعه کننده به یکی از کلینیک های روانشناختی شهر زنجان در سال ۱۴۰۱ بود. از میان جامعه، ۳۰ (کودک ۴ تا ۱۰ ساله) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی ساده در دو گروه مداخله (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) تقسیم شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه جمعیت شناختی، ارزیابی علائم ADHD بر اساس DSM-۵، و پرسشنامه افسردگی کودکان و نوجوانان (CDI) بود. گروه مداخله، ۸ جلسه بازی درمانی دریافت کردند. یافته ها: نتایج نشان داد بازی درمانی شناختی-رفتاری تاثیر معناداری بر کاهش افسردگی کودکان مبتل به ADHD داشت (P < ۰.۰۰۱). میانگین نمرات افسردگی در گروه مداخله پس از مداخله به طور معناداری کاهش یافت، در حالی که در گروه کنترل تغییر قابل توجهی مشاهده نشد. ضریب مجذور اتا (۰.۵۶۱) نشان داد بخش قابل توجهی از تغییرات افسردگی ناشی از مداخله بود. نتیجه گیری: بازی درمانی با ایجاد محیطی تعاملی، تقویت مهارت های حل مسئله و بهبود عزت نفس، ابزاری کارآمد برای کاهش افسردگی کودکان مبتل به ADHD است. پیشنهاد می شود این روش به عنوان یک مداخله موثر در کلینیک های روانشناختی و مراکز آموزشی برای بهبود سالمت روان کودکان استفاده شود.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، افسردگی ، اختلال نقص توجه-بیش فعالی ، کودکان ، سالمت روان