رابطه سرگردانی ذهنی با رغبت به ازدواج در دانشجویان دختر

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سرگردانی ذهنی با رغبت به ازدواج در دانشجویان دختر صورت گرفت. جامعه ی آماری شامل کلیه دانشجویان دختر مقطع کارشناسی رشته روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نکا که در نیم سال دوم ۱۴۰۱ مشغول تحصیل می باشند (۱۶۵) نفر بوده و تعداد ۱۱۵ نفر طبق جدول مورگان از طریق نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه آماری مورد نظر انتخاب شده اند. ابزارهای مورد استفاده شامل مقیاس سرگردانی ذهنی کاریرو و همکاران (۲۰۱۳) و آزمون رغبت به ازدواج پور اعتماد و همکاران (۱۳۸۳) می باشد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون گام به گام انجام شده است. نتایج نشان داد سرگردانی ذهنی با رغبت به ازدواج دانشجویان دختر رابطه منفی دارد. سرگردانی ذهنی توان پیش بینی رغبت به ازدواج در دانشجویان را دارند.

کلیدواژه ها:

سرگردانی ذهنی ، رغبت به ازدواج ، دانشجویان دختر