فراتر از یک گل: بررسی خواص درمانی روغن گل محمدی در مقابله با ریفالکس معدی مروی - یک کارآزمایی بالینی دوسوکور
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 260
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
HBHEAITH08_007
تاریخ نمایه سازی: 10 اسفند 1403
چکیده مقاله:
پیشزمینه: بیماری رفالکس معده به مری (GERD) به طور قابل توجهی کیفیت زندگی را کاهش داده و عملکرد فیزیکی را تحت تاثیر قرار می دهد. در حالی که مهارکننده های پمپ پروتون (PPIs) مانند امپرازول به طور معمول برای کاهش علائم GERD استفاده می شوند، نگرانی هایی در مورد عوارض جانبی آنها وجود دارد. طب سنتی ایرانی (TPM) پیشنهاد می دهد که روغن گل محمدی می تواند علائم GERD را کاهش دهد. این مطالعه با هدف ارزیابی اثربخشی روغن گل محمدی بر تظاهرات GERD در مقایسه با امپرازول انجام شد. روش کار: یک کارآزمایی تصادفی، دو سو کور و با گروه کنترل بر روی ۷۰ بیمار مبتال به GERD انجام شد. شرکت کنندگان به صورت تصادفی به دو گروه دریافت کننده کپسول های نرم روغن گل محمدی یا کپسول های امپرازول همراه با یک دارونما تقسیم شدند. داده ها در سه مالقات با استفاده از پرسشنامه رفالکس معده ما یو (GERQ) جمع آوری شد. نتایج: پس از طی دوره مداخله هر دو گروه کاهش علائم رفالکس را تجربه کردند، با کاهش قابل توجهی در گروه درمان قبل و بعد از مداخله. با این حال، تفاوت بین دو گروه معنادار نبود. سوزش معده در گروه روغن گل محمدی به طور قابل توجهی کاهش یافت (p = ۰.۰۴۲)، اما پس از درمان تفاوت معناداری بین گروه ها مشاهده نشد (p = ۰.۵۲). هیچ عارضه جانبی خاصی توسط شرکت کنندگان در هیچ یک از گروه ها گزارش نشد. نتیجه گیری: به نظر می رسد کپسول های نرم روغن گل محمدی علائم اصلی GERD را به صورت مشابه با امپرازول کاهش می دهند. اثربخشی روغن گل محمدی ممکن است به خواص تقویت کننده و نشاط آور آن برگردد که از روش تولید ایرانی که عناصر موثر گل محمدی را در روغن کنجد حفظ می کند، ناشی می شود. روغن گل محمدی ممکن است اثری مشابه PPIs در درمان GERD داشته باشد، بدون عوارض جانبی مربوطه، به دلیل مکانیزم عمل متفاوت آن. کلیدواژه ها: بیماری رفالکس معده به مری/ امپرازول/ روغن گل محمدی/ طب سنتی ایرانی
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فرهود صادقی
دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
میثم شیرزاد
گروه طبسنتی ایرانی، دانشکده طب ایرانی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران