بررسی و تحلیل رفتار غیرخطی ایستایی در سازههای بتنی

اخیرا تحلیل بارافزون (pushover) بعنوان ابزاری مناسب در طراحی و ارزیابی سازهها قرار گرفته است. کارآیی این روش به ویژه در مقایسه با تحلیلهای خطی، مربوط به دقت خوب آن در پیشبینی رفتار لرزهای سازههایی است که مود اول ارتعاش حاکم بر رفتار آنها میباشد. در این تحقیق به بررسی تحلیل غیرخطی ایستایی در سازههای بتنی با توجه به نتایج دیگر محققان پرداخته می شود که با استفاده از آن میتوان محدودیتهای ذاتی روش را به حداقل رساند.یکی از بارزترین این محدودیتها در روش بارافزون ناتوانی آن در مدلسازی تغییرات مشخصههای ارتعاشی سازه در طول جریان تحلیل غیرخطی می- باشد، که این تغییرات بویژه در سازههای بلند با پریود طولانی و یا سازههایی که در آنها مکانیزمهای محلی حادث میشود بیشتر به چشم میخورد. این روش پیشنهادی با سودجستن از مشخصههای مودی سازه در سطوح مختلف رفتار غیرخطی توزیع نیروهای جانبی را در ارتفاع سازه به هنگام میکند. در این مقاله با طراحی ساختمانهای بتنی با ارتفاعهای مختلف براساس آییننامه بتن ایران )آبا( به بررسی رفتار لرزهای اینگونه ساختمانها و مقایسه آنها با رفتار دینامیکی غیرخطی با توجه به نتایج دیگر محققین پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

تحلیل غیرخطی ایستایی ، تحلیل بارافزون انطباقی ، تحلیل تاریخچه زمانی غیرخطی ، مقیاس طیفی