ارزیابی تنوع گیاهی و زادآوری در رویشگاه های جنگلی زاگرس

جنگل های بلوط غرب، کلاسی از جنگل های معتدله استپی منطقه ایران- تورانی هستند در جنوب شرق ترکیه، شمال شرق عراق و غرب و جنوب غرب ایران گسترش دارند. گستره این جنگل ها کمربند نسبتا وسیعی را در غرب و جنوب غربی ایران به وجود می آورد که از شمال به سمت جنوب از تراکم و غنای گونه ای درختی کاسته می شود (Zohary, ۱۹۷۳). مطالعه حاضر چنین روند کلی را در زاگرس تایید می کند اما شرایط توپوگرافی، خرداقلیم و دخالت های انسانی نیز بر تنوع و تراکم پوشش گیاهی در زاگرس موثر هستند و باعث تغییراتی در روند کلی تغییرات شمالی-جنوبی پوشش گیاهی زاگرس می شوند. از این رو بیشترین تنوع و غنای گونه ای در قطعات نمونه مربوط به زاگرس شمالی و کمترین در قطعات نمونه زاگرس جنوبی ثبت شد اما برخی سایت های زاگرس جنوبی و میانی نیز از غنای گونه ای بالایی برخوردار بوده اند.در این پژوهش ترکیب فلورستیک، فنولوژی گونه ها در مقطع زمانی آماربرداری، مشخصات کمی و کیفی پوشش گیاهی، تنوع گونه-های گیاهی و وضعیت زادآوری و مشخصه های مربوط به آن در قطعه نمونه های دائمی پایش جنگل های زاگرس موردبررسی قرارگرفت و نتایج حاصل از این پژوهش مبنای مطالعات بلندمدتی خواهد بود که امکان بررسی تغییرات پوشش گیاهی و زادآوری در طول زمان را فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

بلوط ، پوشش گیاهی ، زاگرس ، تجدیدحیات ، تنوع زیستی