نقش منطق در تعلیم و تربیت دیدگاهی فلسفی

هدف از پژوهش حاضر که از نوع کتابخانه ای است بررسی نقش منطق در تعلیم و تربیت است. علم فلسفه و منطق از علوم مبنایی و بنیادین در معرفت بشری شمرده میشود معمولا فلاسفه در این علم به پی جویی حقایق کلی هستی و وجود و لوازم و عوارض آن پرداخته اند. اگرچه از فلاسفه تعاریف مختلف و متفاوتی ارایه شده ولی همگی در این که فلسفه و منطق پژوهشی در کلی ترین وجوه هستی است مشترک میباشند میان فلسفه و منطق و آموزش و پرورش رابطه ای بسیار نزدیک و صریح وجود دارد. اهمیت آن به گونه ای است که اغلب فیلسوفان یاحتی مربیان بزرگ نظریات خود را در قالب سیستمی تربیتی نمایان و منعکس ساخته اند. از طرف دیگر ارائه هر گونه تعریف از تعلیم و تربیت وابستگی مستقیم یا غیر مستقم و در عین حال نزدیک با فلسفه دارد. به این معنی که اگر بخواهیم افرادی را تربیت کنیم که در همه جنبه های ذهنی بدلی، عقلی حسی و... به رشد و بلوغ برسد تا بتواند به سعادت و بهبود زندگی خود، براساس باورهای متعالی انسانی کمک کنند، نیاز به آگاهی کامل از"فلسفه تعلیم و تربیت "است. بنابراین وابستگی میانفلسفه و منطق و تعلیم و تربیت برای ارتقای کیفیت زندگی فرد ضروری است."فلسفه "ایده های مربوط به زندگی متعالی راطرحمی کند و تعلیم وتربیت، تعیین کننده ی راه های عملی برای رسیدن به آن زندگی را. فلسفه و منطق بیشترجنب های نظری واندیشه ای دارد و"تعلیم و تربیت "جنبه ای عملی. فلسفه، عوامل اصلی و چگونگی بررسی واقعیات و تجاربی را بررسی میکندکه فرایند تعلیم و تربیت با آن درگیراست ، درحالی که تعلیم و تربیت، سر و کار داشتن با همان واقعیات وتجارب به صورتمیدانی است مانند: ایجادبرنامه های مصوب درسی، ساماندهی فضا و نیروی انسانی در آموزش و پرورش ، فرآیند تدریس، و... .فرایند فلسفی کردن تعلیم وتربیت نیازمند درک صحیحی ازتعلیم وتربیت، مسائل و مشکلات آن است. ازاین رو بایدگفت فلسفهتعلیم وتربیت، استفاده از "ایده های فلسفی "برای حل یا جهت دهی به مسایل تعلیم وتربیت است. البته این بدان معنی نیستکه فقط ما باید به دنبال ایده های ناب فلسفی بگردیم بلکه مهم تراین است که این ایده هارا به بهترین وجه برای تعلیم و تربیت ،عملیاتی کنیم.

کلیدواژه ها:

منطق ، فلسفه ، تعلیم و تربیت