اثر استفاده از بقایای برداشت سیب زمینی در تغذیه تکمیلی بر صفات اقتصادی میش های داشتی آبستن

در مطالعه کنونی، ۲۱۰ راس گوسفند داشتی مغانی آبستن، به­طور تصادفی به هفت تیمار با سه تکرار ۱۰ راسی تقسیم شدند. علاوه بر گروه شاهد (تغذیه در مرتع)، شش تیمار شامل: خوراک کامل مش حاوی ۴۰ درصد علوفه رایج منطقه (تیمار ۱)، مش با ۱۶ درصد بوته سیب زمینی و ۲۴ درصد علوفه رایج منطقه (تیمار ۲)، مش با ۳۲ درصد بوته سیب زمینی و ۸ درصد علوفه رایج منطقه (تیمار ۳)، خوراک کامل بلوک متشکل از ۴۰ درصد علوفه رایج منطقه (تیمار ۴)، بلوک با ۱۶ درصد بوته سیب زمینی و ۲۴ درصد علوفه رایج منطقه (تیمار ۵)، و بلوک با ۳۲ درصد بوته سیب­زمینی و ۸ درصد علوفه رایج منطقه (تیمار ۶) استفاده شد. خوراک­های مذکور در ۴۵ روز آخر آبستنی و به­میزان ۵۰۰ گرم در نوبت تغذیه شبانه به دام­ها داده شد. نتایج نشان داد بیش­ترین میزان افزایش وزن میش­ها در دوره تغذیه تکمیلی مربوط به تیمارهای ۴ و ۵ بود (۰۵/۰P<). بالاترین وزن تولد بره، افزایش وزن دوره شیرخوارگی، وزن از شیرگیری، کیلوگرم وزن تولد و شیرگیری بره به­ازای هر راس میش در تیمارهای ۴ و ۵، و کم­ترین میزان آن­ها نیز در تیمار ۱ مشاهده شد (۰۵/۰P<). بیش­ترین میزان تولید شیر در سه ماهه اول مربوط به تیمارهای ۴ و ۵، و کم­ترین میزان آن نیز در شاهد و تیمار ۶ بود (۰۵/۰P<). به­طور کلی، با احتساب درآمد حاصل از فروش شیر و وزن اضافی بره، استفاده از بلوک خوراک کامل حاوی ۱۶ درصد علوفه سیب زمینی منجر به افزایش ۷۰ درصدی سود نسبت به میانگین درآمد هر شش تیمار شد.

کلیدواژه ها:

بلوک کامل غذایی ، تغذیه تکمیلی ، علوفه سیب زمینی ، میش آبستن