بررسی عملکرد روابط کاهندگی تحت اثر زلزله ترکیه- سوریه ۲۰۲۳

مطالعات متعدد نشان داده است که مهمترین عامل موثر بر برآورد خطر یک ساختگاه انتخاب درست روابط کاهندگی (یا مدل هایتخمین جنبش زمین) است که با خصوصیات ایجاد و انتشار امواج زمینلرزه در منطقه مورد مطالعه سازگار باشد. رابطه کاهندگی، رابطهبین مشخصه های سنجه شدت زلزله یا کمیت پاسخ (مانند طیف پاسخ شتاب) را با خصوصیات مختلفی همچون بزرگا، فاصله، شرایط خاکو مکانیزم گسلش توصیف میکند. این روابط به دو روش تجربی (بر مبنای رگرسیون داده های ثبت شده در زمین لرزه های پیشین) و مدلفیزیکی (بر مبنای شبیه سازی داده های زمین لرزه های محتمل در منطقه) توسعه یافته است. روش نخست که بر اساس برازش داده هایتجربی قراردارد؛ معمولا در مواردی دارای کاربرد است که داده های ثبت شده کافی در بازه های مختلف فاصله و بزرگا وجود داشته باشد. دراین مطالعه در نظر است تا بر اساس زلزله های رخ داده در تاریخ ۶ فوریه ۲۰۲۳ (در ترکیه) روابط کاهندگی مختلف مورد ارزیابی قرارگیرند. با توجه به شباهت تکتونیکی بین ایران و ترکیه و همچنین مهم بودن زمین لرزه ۶ فوریه ۲۰۲۳ و پس لرزه های مرتبط با آن،عملکرد روابط کاهندگی توسعه داده شده در منطقه (بویژه ایران) مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

کلیدواژه ها:

تحلیل خطر ، زمین لرزه ترکیه ۲۰۲۳ ، روابط کاهندگی ، ایران