طراحی مسکن برای اقشار کم درآمد با رویکرد سرزندگی و ارتقای تعاملات اجتماعی نمونه موردی شهر کاشان

با رشد شهرنشینی ، گرانتر شدن قیمت زمین و مسکن در شهرها، افزایش سایر هزینه های زندگی ، تورم بالا و درآمد پایین و نیز عوامل دیگری همچون مهاجرت به شهرهای بزرگتر و رقابت برای دست یافتن به زندگی بهتر، همه موجب ناتوانی اقشار کم درآمد جامعه در تامین مسکن مناسب می گردند؛ بنابراین مهم ترین هدف پژوهش حاضر برخوردهای علمی و عملی به ویژه از منظر طراحی معماری مجتمع های مسکونی جهت حل یکی از معضلات قشر کم درآمد امروزی است . به عبارت دیگر این پژوهش بر این نکته تاکید دارد که طراحی مناسب مجتمع های مسکونی می تواند منجر به کاهش هزینه های ساخت و خانه دارشدن قشر کم درآمد در بافت شهری می شود. همچنین این پژوهش در پی یافتن مولفه های سرزندگی و مولفه های تعاملات اجتماعی و نقش آنها در طراحی مجتمع ها در بهبود ازلحاظ امنیت ، سرزندگی ، خوانایی و.. از نظر کمی است ، و ازطرفی این پژوهش رابطه بین طراحی مقرونبه صرفه مجتمع های مسکونی و حضور ساکنین و تعاملات آنها باهم ، سرزندگی و کیفیت های محیطی مجتمع را بررسی کردیم و با ارائه راهکارهای طراحی ، به حل معضل مسکن کمک نماید.نوع پژوهش ، کاربردی و به لحاظ روش، توصیفی - تحلیلی است . گردآوری اطلاعات به دو صورت کتابخانه های - اسنادی و پیمایشی - میدانی و با روش پرسش نامه و نرم افزارSPSS انجام گرفته است . پرسش نامه مذکور به گونه ای طراحی شده تا قابلیت های توسعه بخشی اقتصادی ، اجتماعی ، نهادی - مدیریتی ، ارتباطی - مشارکتی هر سیاست و شاخص های بهبود مسکن با استفاده از طیف لیکرت مشخص شود و درنهایت میزان موفقیت سیاست های اجراشده و نیز رتبه بندی آنها سنجیده شده و به صورت طراحی ارائه شده است .نتایج این چنین پژوهش هایی ضمن افزودن پایداری و طراحی مجتمع های مسکونی به تدوین ضوابط طراحی مناسب تر کمک می کند و امکان طراحی مسکن باکیفیت بهتر را فراهم می دارد. باتوجه به یافته های این پژوهش ، کیفیت محیط کالبدی برای جذب افراد به عواملی ب ستگی دارد که دستیابی به هر یک در گرو تحقق فاکتورهای مختلفی ا ست که برخی از آنها به محیط کالبدی مربوط می شود، مانند انعطاف پذیری کاربری ها، ایمنی ، امنیت ، گنجایش و تراکم مناسب مرتبط است .