اثربخشی واقعیت درمانی بر نگرشهای ناکارآمد زنان آسیب دیده از خیانت همسر

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی واقعیت درمانی بر نگرشهای ناکارآمد زنان آسیب دیده از خیانت همسر شهر اصفهان بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون -پیگیری با گروه گواه و جامعه آماری زنان آسیب دیده از خیانت همسر شهر اصفهان که روش نمونه گیری دردسترس از بین زنان خیانت دیده مراجعه کننده به مرکز مداخله در بحران ۲۰ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایش (۱۰ نفر) و گروه کنترل (۱۰ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش تحت درمان واقعیت درمانی طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه نگرشهای ناکارآمد وایزمن وبک (۱۹۷۸) بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روشهای آماری تحلیل کواریانس با اندازه گیری مکرر استفاده شد. واقعیت درمانی بر کاهش نگرشهای ناکارآمد تاثیر معنادار و پایداری داشت . نتیجه گیری: برای مشکلات روانی و شخصیتی افرادمراجعه کننده به مراکز مشاوره روانشناسی می توان از روش واقعیت درمانی استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

واقعیت درمانی ، نگرشهای ناکارآمد ، خیانت