ارائه مدلی در راستای درک چگونگی تاثیر هوش مصنوعی بر رفتار سازمانی کارکنان

افزایش استفاده از فناوری و ابزار های هوش مصنوعی (AI)، در سازمان ها غیرقابل انکار است. از آنجایی که این سیستم ها به طور فزاینده ای در شیوه ها و فرآیندهای سازمانی ادغام می شوند، درک تاثیر آن ها بر تجربیات کارکنان، چگونگی رفتار آنان و طراحی های شغلی حیاتی است. این تحقیق با هدف ارائه مدل رفتار سازمانی کارکنان مبتنی بر هوش مصنوعی در مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران انجام شد. ازنظر دسته بندی تحقیقات برحسب هدف یک تحقیق کاربردی می باشد، ازنظر نحوه گردآوری داده ها توصیفی- غیرآزمایشی است و در میان انواع روش های تحقیق توصیفی در زمره مطالعه موردی قرار گرفته است. جامعه آماری تحقیق برای پرسشنامه تعداد ۱۲ نفر از خبرگان مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران را شامل شده است که پرسشنامه خبرگان در میان آن ها پخش شد. بر اساس مطالعات صورت گرفته معیارهای اصلی تحقیق شامل همکاری انسان و هوش مصنوعی، نگرش کارکنان نسبت به هوش مصنوعی، هوش مصنوعی به عنوان مکانیزم کنترلی در مدیریت الگوریتمی کار مبتنی بر پلت فرم و پیامدهای بازار کار استفاده از هوش مصنوعی که از آنها شامل تعدادی زیرمعیار می باشد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از رویکرد DELPHI-ANP-DEMATEL در محیط فازی صورت گرفته است. بر اساس نتایج تحقیق اثبات شد، معیار " نگرش کارگران نسبت به هوش مصنوعی" در اولویت اول اهمیت میان معیارها قرار گرفت و معیار "هوش مصنوعی به عنوان مکانیزم کنترلی در مدیریت الگوریتمی کار مبتنی بر پلت فرم" تاثیرگذارترین معیار در مقایسه با سایر معیارها بود و نیز زیرمعیار " بهبود کیفیت کاری و شغلی " با وزن ۰/۱۲۷۸ در اولویت اول میان زیرمعیارها قرار دارد.

کلیدواژه ها:

رفتار کارکنان ، همکاری انسان و هوش مصنوعی ، نگرش کارگران نسبت به هوش مصنوعی ، بازارکار هوش مصنوعی