اثربخشی آموزش برنامه بهبود سرطان مبتنی بر ذهن آگاهی بر فاجعه سازی درد و استرس ادراک شده بیماران مبتلا به سرطان
محل انتشار: فصلنامه روانشناسی سلامت، دوره: 13، شماره: 51
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 284
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_HPJ-13-51_005
تاریخ نمایه سازی: 11 دی 1403
چکیده مقاله:
مقدمه: سرطان یکی از انواع بیماری های مزمن محسوب می شود که توجه پژوهشگران زیادی را به خود جلب کرده است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش برنامه بهبود سرطان مبتنی بر ذهن آگاهی بر فاجعه سازی درد و استرس ادراک شده بیماران مبتلا به سرطان بود. روش: پژوهش حاضر یک مطالعه شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه بیماران مبتلا به سرطان بود که در سال ۱۴۰۰ در مرکز شهید رجایی شهرستان بابلسر تشخیص بیماری سرطان دریافت نمودند. نمونه مورد مطالعه به حجم۳۰ نفر به صورت نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و به شیوه تصادفی در دو گروه ۱۵ نفر (گروه کنترل ۱۵ نفر و گروه آزمایش ۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش تحت آموزش برنامه بهبود سرطان مبتنی بر ذهن آگاهی کارلسون و اسپکا که در قالب ۸ جلسه ۹۰ دقیقهای و هفتهای یک بار برگزار میشد قرار گرفتند. برای جمع آوری دادهها از پرسشنامه فاجعه سازی درد سالیوان و همکاران (۱۹۹۵) و مقیاس استرس ادراک شده کوهن، کمرک و مرملستین (۱۹۸۳) استفاده شد. دادههای بدست آمده نیز با استفاده از تحلیل کواریانس چندمتغیره در نرم افزار ۲۷SPSS- مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج تحلیل کواریانس چند متغیره نشان داد که بعد از کنترل اثرات پیشآزمون تفاوت معنیداری بین میانگین نمرات دو گروه آزمایش و کنترل در متغیرهای فاجعه سازی درد و استرس ادراک شده وجود داشت (۰۵/۰p<). نتیجه گیری: بنابراین نتیجه گرفته میشود که بهبود سرطان مبتنی بر ذهن آگاهی مداخلهای مطلوب و مناسب جهت تاثیرگذاری بر فاجعه سازی درد و استرس ادراک شده بیماران مبتلا به سرطان است
کلیدواژه ها:
نویسندگان
احمدعلی نعمت پور درزی
کارشناس ارشد، رشته روانشناسی عمومی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
سجاد بشرپور
استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
داریوش مسلمی
استاد، گروه رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی، بابل، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :