اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر مسئولیت پذیری اجتماعی ، خودپنداره و عملکرد تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان ابهر

هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثر بخشی آموزش مهارت های زندگ ی بر مسئولیت پذیری اجتماعی ، خودپنداره و عملکرد تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان ابهر بود. روش پژوهش نیمه تجربی با پیش آزمون - پس آزمون به همراه گروه کنترل بود. جامعه این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر سال اول دوره دوم متوسطه (دهم ) مشغول به تحصیل در ۳ مدرسه غیرانتفاعی شهرستان ابهر بود(۷۱نفر). روش نمونه گیری تصادفی و تعداد نمونه ۳۰ نفر از دانش آموزان دختر سال اول دوره دوم متوسطه بودند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه مسئولیت پذیری اجتماعی لی و همکاران (۲۰۰۸ ) پرسشنامه عملکرد تحصیلی فام و تیلور ( ۱۹۹۹) و پرسشنامه خودپنداره بک و استیر (۱۹۷۸) بود. روش آماری تحلیل داده ها، تحلیل کواریانس بود نتایج تحلیل نشان داد که آموزش مهارتهای زندگی موجب افزایش مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان ابهر می شود (p<۰/۰۰۵) همچنین نتایج فرضیه دوم نشان داد که آموزش مهارتهای زندگی موجب افزایش خودپنداره دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان ابهر شد.((p<۰/۰۰۵ نتایج فرضیه سوم نشان داد که آموزش مهارتهای زندگی موجب بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان ابهر شد.((p<۰/۰۰۵ بنابراین به مشاورین توصیه می شود جهت بهبود مسئولیت پذیری اجتماعی ، خودپنداره و عملکرد تحصیلی از آموزش مهارتهای زندگی بهره ببرند.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، خودپنداره ، عملکرد تحصیلی