بررسی نقش واسطه ای خودشفقتی در رابطه بین کمالگرایی و بهزیستی روانشناختی

هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه ای خودشفقتی در رابطه بین کمالگرایی و بهزیستی روانشناختی (مورد مظالعه دانشجویان دانشگاه پیام نور شیراز) می باشد. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی است . جامعه آماری این پژوهش ، کلیه دانشجویان دانشگاه پیام نور شیرازبود که حدودا ۷۳۰۰ نفر می باشند. حجم نمونه ۳۶۷ نفر می باشد و در این پژوهش از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد. ابزار اندازهگیری در این پژوهش شامل مقیاس چندبعدی کمالگرایی هویت و فیلت ، مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف و مقیاس خودشفقتی نف بوده است . نتایج تحلیل معادلات ساختاری نشان داد کمالگرایی بر بهزیستی روانشناختی اثر مستقیم و منفی دارد. کمالگرایی بر شفقت به خود اثر مستقیم و منفی دارد. شفقت به خود بر بهزیستی روانشناختی اثر مستقیم و مثبت دارد. شفقت به خود در رابطه ابعاد کمالگرایی و بهزیستی روانشناختی نقش میانجی معنادار دارد و در نهایت مدل ساختاری بهزیستی روانشناختی بر اساس کمالگرایی به واسطه شفقت به خود از برازش مطلوبی برخوردار است .

کلیدواژه ها:

خودشفقتی ، کمالگرایی ، بهزیستی روانشناختی