آسیب شناسی مدیران وکارمندان آموزش و پرورش در راستای ترویج سواد و نظام فرهنگی

در جهان کنونی ، محتوا و صورت زندگی در ابعاد مختلف ، شکلی فرهنگی به خود گرفته و ازهمین رو، اهمیت مدیریت فرهنگی بیش از پیش نمایان شده است .مهمترین اصل در توسعه هم جانبه کشورها، رشد و تعالی سرمایه های انسانی جامعه است . آموزش اقشار جامعه به ویژه بزرگسالان بی سواد و کم سواد می تواند سهم بسزایی در مشارکت کامل توده های مردم در پیشرفت خود و در نتیجه توسعه فرهنگی ، اقتصادی، جامعه باشد چرا که میزان آگاهی و سواد افراد جامعه از طرفی سبب بهبود روش های بهره وری، افزایش میزان تولید می شود و همین عامل یعنی توسعه اقتصادی، سبب توسعه شاخص های فرهنگی همچون بهبود تعاملات افراد و افزایش فرهنگ کتاب خوانی خواهد شد.فرهنگ مجموعه پیچیده ای از باورها، اعتقادها، گرایش ها، اخلاقیات ، قواعد، آداب ، رسوم ، اطلاعات ، توانایی ها، مهارت ها و عادت های روزمره ای است که آدمی به عنوان عضوی از یک جامعه به دست می آورد و از اینرو در فرهنگ حقوقی برخورداری مدیران از سوادهای نوین حیاتی است ، زیرا کیفیت راهبردها، سیاست گذاریها، برنامه ریزیها و اخذ تصمیم های مناسب ، همگی در گرو داشتن انواع سواد است که بی اغراق یکی از آن ها سواد رسانه ای است . از هر مدیری انتظار می رود با شناخت دقیق رسانه ها، نسبت به بهره گیری سنجیده و درست از آن ها در حوزه های شخصی و حرفه ای اقدام کند.مدیری که سواد مکفی دارد، می تواند در تعیین راهبردها هوشمندانه تر عمل کند و در برنامه های مرتبط با نشانگان تجاری (برندینگ )، روابط عمومی ، مدیریت ارتباط با مشتری، بازاریابی و مانند این ها موفق تر ظاهر شود. لذا این پژوهش با توجه به اهمیت نقش سواد و ترویج فرهنگ سوادآموزی به بررسی آسیب شناسی موجود برای این مقوله از سوی مدیران و دست اندکاران آموزش و پرورش پرداخته است .

کلیدواژه ها:

آسیب شناسی ، ترویج سوادآموزی و فرهنگ علم آموزی ، سواد نوین ، نظام فرهنگی ، مدیران و کارمندان