بررسی نقش میانجی بدبینی سازمانی و بیگانگی کاری در رابطه بین نقض قراردادهای روانشناختی و رفتارهای انحرافی معلمان مقطع ابتدایی اداره آموزش و پرورش عشایر استان کهگیلویه و بویراحمد

هدف اصلی این پژوهش بررسی نقش میانجی بدبینی سازمانی و بیگانگی کاری در رابطه بین نقض قراردادهای روانشناختی و رفتارهای انحرافی معلمان مقطع ابتدایی اداره آموزش و پرورش عشایر استان کهگیلویه و بویراحمد بود. روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بوده است. جامعه آماری این پژوهش تمامی معلمان مقطع ابتدایی اداره آموزش و پرورش عشایر استان کهگیلویه و بویراحمد در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۳۰۳ به تعداد ۵۵۳ نفر بود. برای تعیین حجم نمونه از جدول مورگان و کرجسی استفاده و تعداد ۲۶۰ نفر بعنوان حجم نمونه انتخاب شد. شیوه نمونه گیری در این پژوهش به صورت خوشه ای بود برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه رفتارهای انحرافی معلمان رفیعی و برقی (۱۳۹۷)، پرسشنامه نقص قراردادهای روانشناختی تکلیب و همکاران (۲۰۰۵) پرسشنامه استاندارد بدبینی سازمانی کالاگان و همکاران (۲۰۰۹) پرسشنامه بیگانگی شغلی سیمن (۱۹۹۱) استفاده شد. برای آزمون فرضیه های پژوهش از روش معادلات ساختاری (SEM) بر پایه نرم افزارهای PLS و SPSS استفاده شد. یافته های این پژوهش نشان داد که بین نقض قراردادهای روانشناختی و رفتارهای انحرافی معلمان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بین بدبینی سازمانی و رفتارهای انحرافی معلمان رابطه مثبت معناداری وجود دارد. بین بیگانگی کاری و رفتارهای انحرافی معلمان مقطع نیز رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بین نقض قراردادهای روانشناختی و رفتارهای انحرافی معلمان با نقش میانجی بدبینی سازمانی رابطه معناداری وجود دارد و در نهایت مشخص گردید که بین نقض قراردادهای روانشناختی و رفتارهای انحرافی معلمان با نقش میانجی بیگانگی کاری رابطه معناداری وجود دارد.