بررسی رفتار لرزه ای قابهای فولادی مجهز به سیستم استهلاک انرژی الاکلنگی با میراگر شکافدار فولادی تحت زلزله های متوالی نزدیک گسل

در هنگام زلزله شدید، ورود مقدار قابل توجهی از انرژی ورودی به سازه می تواند باعث آسیب در آن شود. زلزله های متوالی یکی از مباحث مهم در طراحی لرزه ای سازهها هست که حتی در آئین نامه های جدید نیز لحاظ نشده است . برای کاهش خطر زلزله در سازهها، مطالعات گستردهای در مورد روشهای مختلف اتلاف انرژی غیرفعال انجام شده است . سیستم الاکلنگی مجهز به میراگر یک سیستم نوین استهلاک سازهای هست که به عنوان یک سیستم غیرفعال به منظور متمرکز کردن خرابی در یک سری المان خاص طراحی شده است . در این مقاله سه قاب ۷، ۱۲ و ۲۰ طبقه براساس مبحث دهم مقررات ملی ساختمان تحلیل و طراحی شدند. زلزله های متوالی طبیعی بر اساس مشخصات ساختگاه انتخاب شدند و تمامی سازهها با استفاده از تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی غیرخطی مورد تحلیل قرار گرفتند. برش پایه سازههای ۷، ۱۲ و ۲۰ طبقه در حالت استفاده از سیستم الاکلنگی از برش پایه در حالت بدون میراگر کمتر هست این میزان کاهش به طور میانگین به ترتیب ۲۳ ، ۱۵ و ۷ درصد کاهش را برای توالی لرزه ای نشان می دهد. علاوه بر این درصد تغییرات برش پایه تحت سناریوهای متوالی نسبت به سناریوهای منفرد در حالت بدون میراگر برای سازههای ۷، ۱۲ و ۲۰ طبقه به ترتیب ۵.۳، ۱۲ و ۱۱ درصد افزایش داشته که نشاندهنده اثر فزاینده پدیده توالی لرزه ای بر برش پایه سازه ها هست . حداکثر جابجایی بام در حالت استفاده از میراگر از حالت بدون میراگر کمتر هست که این امر بیانگر تاثیر مثبت استفاده از میراگر در کاهش جابجایی سازه هست . استفاده از میراگر، تغییر مکان نسبی بین طبقات را کاهش داده است . با توجه به نتایج به دست آمده مشخص شد که ارتباط مستقیمی میان ارتفاع قاب و میزان اثر پدیده توالی لرزه ای بر روی افزایش جابجایی نسبی بین طبقات وجود ندارد.

کلیدواژه ها:

قاب خمشی فولادی ، زلزله متوالی ، تحلیل تاریخچه زمانی ، نزدیک گسل ، سیستم الاکلنگی