اثربخشی آموزش شناختی رفتاری بر سهل انگاری در دانش-آموزان بی سرپرست

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش شناختی رفتاری بر سهل انگاری در دانش آموزان بی سرپرست بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دختران بی سرپرست مراجعه کننده به بهزیستی شهر قزوین در سال ۱۴۰۱ بود که ۸۷ نفر بودند. از میان جامعه آماری با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و براساس نمرات پرسشنامه سهل-انگاری تحصیلی سولومون و راث بلوم (۱۹۸۹) در پیش تست، ۳۰ نفر که دارای ملاک های ورود و خروج بودند نمونه آماری را تشکیل دادند. این ۳۰ نفر به طور تصادفی در ۲ گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل گزینش شدند که گروه آزمایش آموزش شناختی رفتاری را دریافت کرد و گروه کنترل که در لیست انتظار قرار دارند. همچنین برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس و برای تسریع در نتایج حاصله از نرم افزار SPSS-۲۱ استفاده می شود. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش شناختی رفتاری به طور معناداری یاعث کاهش سهل انگاری در دانش آموزان بی سرپرست می شود. به عبارت بهتر دانش آموزان که در جلسات آموزش شناختی رفتاری شرکت کردند، توانستند تا حد زیادی سهل انگاری تحصیلی خود را کاهش دهند.

کلیدواژه ها:

آموزش شناختی رفتاری ، سهل انگاری ، دانش آموزان بی-سرپرست