اثربخشی آموزش مبتنی بر گفتمان ریاضی بر اشتیاق تحصیلی ریاضی دانش آموزان پایه ششم

آموزش ریاضی در واقع خلق محیط هایی است که در آن ساخت های شناختی کودکان بتواند ظهور یابد و تغییر نماید. پیاژه معتقد است ساخت های شناختی فقط زمانی توسعه می یابند که کودکان تجارب یادگیری خود را خودشان بنا نهند. از این رو، یادگیری باید خود انگیخته باشد و نیز محیط باید از تجارب حسی غنی باشد. ریاضی مانند دیگر دروس با نشان دادن و گفتن دانش آموز یادگرفته نمی شود بلکه آموزش مطالب و مفاهیم ریاضی باید متناسب با رشد شناختی، عاطفی و روانی- حرکتی فرد همراه باشد. آموزش ریاضیات از جمله فرایندهای پیچیده ای است که در آن معلم و شاگرد ارتباط مستقیم و نزدیکی با یکدیگر دارند.کاک کرافت (۱۹۸۲) در مطالعات خود به این نتیجه دست یافت که ریاضیات باید به صورت یک موضوع کاربردی و لذت بخش آموزش داده شود(پاک مهر،۱۳۹۸). یکی از متغیرهایی که در این پژوهش مورد بررسی قرار می گیرد اشتیاق تحصیلی است.اشتیاق از سه کلمه «ش و ق» گرفته شده و ازنظر لغوی میل، رغبت، شیفتگی، عطش، علاقه زیاد داشتن، شور و وجد است و در فرهنگ دهخدا به عنوان آرزومند چیزی شدن، آرزو، آرزومندی، میل، شوق، رغبت بسیار و شیفتگی معنا شده است. این واژه، از ریشه ی واژه ی یونانی ذوق یعنی انتیوس به معنی پرشده از خدا می آید. شور و اشتیاق نوعی عشق و جاذبه ی معنوی است که وجود ما را سرشار از هیجان، انرژی و الهام می سازد.