اثربخشی رویکردهای آموزشی الکترونیکی در مقایسه با روش های سنتی در دوره های آموزشی تربیت بدنی (مطالعه موردی: شهر مشهد)

این تحقیق به منظور ارزیابی مقایسه ای از اثربخشی رویکردهای آموزشی الکترونیکی و سنتی در دوره های آموزشی تربیت بدنی در شهر مشهد انجام شد. از یک طراحی نیمه تجربی استفاده شد، که شرکت کنندگان را به دو گروه آموزش الکترونیکی و آموزش سنتی تقسیم کرد. این تخصیص به صورت تصادفی انجام شد و از روش نمونه گیری تصادفی ساده، ۵۱ دانش آموز پسر مقطع راهنمایی در شهر مشهد انتخاب شدند. جمع آوری داده ها از روش های گسترده ای انجام شد، از جمله مشاهدات مستقیم، نظرسنجی های ساختاری و ارزیابی های عملکرد. متغیرهای وابسته اصلی شامل مشارکت دانش آموزان، عملکرد تحصیلی و رضایت کلی بودند. متغیر مستقل اصلی نیز مرتبط با روش آموزشی بود که یک گروه از دستگاه ها و پلتفرم های الکترونیکی برای آموزش الکترونیکی دریافت کرد، در حالی که گروه دیگر به آموزش تربیت بدنی سنتی مشغول بود. برای اطمینان از صحت و قابلیت اعتماد داده ها، از روش های آماری قوی استفاده شد و یافته ها به یک بررسی دقیق و علمی تحت چشم انداز و اعتبارسنجی کامل تحت گذاشته شدند. این تحقیق با رعایت پیوسته از استانداردهای حرفه ای و آکادمیک انجام شده است، که به دقت و دقت در اجرا مشهود است. نتایج نشان داد که اثربخشی کلاس های الکترونیکی و رایج در دوره های تربیت بدنی از نظر مشارکت دانش آموزان و رضایت کلی تفاوت معناداری ندارد. با این حال، کلاس های الکترونیکی از نظر نتایج یادگیری موثرتر از کلاس های سنتی بودند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که کلاس های الکترونیکی می توانند جایگزین موثری برای کلاس های سنتی در دوره های تربیت بدنی باشند. با این حال، مربیان باید محدودیت های کلاس های الکترونیکی از جمله امکان سنجی پروژه های تیمی و نیاز به بازخورد مناسب برای اجرای موفقیت آمیز آن ها را در نظر بگیرند.

کلیدواژه ها:

کلاس های الکترونیکی ، کلاس های رایج ، تربیت بدنی ، مشارکت دانش آموز ، نتایج یادگیری ، رضایت