نظریه حکمرانی «مدرن»، «ولایی» و «حکمی» بر اساس ادبیات معاصر، هوش مصنوعی و سوره مائده

حکمرانی حکمی، نظریه ای مبتنی بر عقل نظری، عقل عملی، عقل معاش، عقل معاد و وحی الهی در راستای پرورش بینش، منش و کنش فرد و جامعه است. این نوع حکمرانی، شیوه حل مسئله های عمومی را به شکلی توانمند در اختیار حکمرانان قرار می دهد. این پژوهش، ضمن ارائه تعاریف حکمرانی مدرن و هوش مصنوعی به تبیین حکمرانی ولایی در سوره مائده و حکمرانی مردمی در بیانات مقام معظم رهبری با استفاده از روش تحلیل مضمون پرداخته و در نهایت نظریه «حکمرانی حکمی» پیشنهاد شده است. بر اساس یافته ­های این پژوهش، حکمرانی حکمی مشتمل بر نه رکن  ۱- هویت حکمرانی، ۲- ماموریت حکمرانی، ۳- قلمرو حکمرانی، ۴- مبانی حکمرانی، ۵- منابع حکمرانی، ۶- الگوی حکمرانی، ۷- اصول حکمرانی، ۸- اهداف حکمرانی ۹- ویژگی حکمرانان است. همچنین در پایان، چیستی سیاست­ گذاری حکمی و فرایند آن و تنظیم گری حکمی و نیز مقایسه تطبیقی حکمرانی مدرن و حکمرانی حکمی ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

حکمرانی مدرن ، حکمرانی ولایی ، حکمرانی حکمی ، سیاست گذاری حکمی ، تنظیم گری حکمی ، هوش مصنوعی ، سوره مائده