بررسی تنوع گونه ای گیاهی برای تغذیه زنبور عسل در شمال غرب ایران

بیان مساله : استفاده عمده از مراتع ایران، چرای دام می باشد و با توجه به اینکه دام غالب کشور، گوسفند و بز است و در سال های اخیر استفاده چندمنظوره از مراتع به عنوان یکی از راهحل های اصلی در کاهش فشار ناشی از چرای دام و در عین حال افزایش رفاه و درآمد سرانه بهرهبرداران و رسیدن به توسعه و مدیریت پایدار مطرح شده است . زنبورداری در مراتع راهکاری سودآور و به عنوان یکی از جنبه های استفاده چندمنظوره در مراتع محسوب می شود. زنبورداری یکی از مهم ترین استفاده های جنبی از مراتع بوده و توجه به طرحهایی که تولیدات فرعی مراتع را مدنظر قرار می دهد یکی از راههای جلوگیری از تخریب مراتع می باشد.هدف پژوهش : هدف این تحقیق ، مطالعه شایستگی تیپ های مختلف گیاهی موجود در مراتع منطقه شمال غرب کشور برای زنبورداری می باشد.روش و چگونگی انجام پژوهش : منطقه مورد مطالعه در استان آذربایجان شرقی واقع شده است . برای انجام این تحقیق از تیپ های گیاهی حاصل از طرح تعیین مناطق اکولوژیک موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور استفاده گردید و گونه های همراه ذکر شده به عنوان گونه های موجود در آن تیپ ها از لحاظ جذابیت برای زنبور عسل بررسی گردید. به منظور اجرای مدل اول تعیین شایستگی و تعیین پتانسیل تیپ های گیاهی منطقه تبریز از لحاظ تعداد و تنوع گونه های جذاب برای زنبورعسل و ابتدا با مراجعه به مقالات مختلف که مناطق و تیپ های مختلف کشور را بررسی کرده و گیاهان مناسب برای زنبور را ذکر کرده بودند فهرستی از گونه های گیاهی شهدزا و گرده زا و مورد استفاده زنبور عسل تهیه شد.یافته ها و نتیجه گیری : نتایج این پژوهش نشان داد که از بین ۷۶۰ گونه مورد استفاده زنبور عسل در مناطق مختلف کشور، تعداد ۲۵۰ گونه گیاهی در تیپ های منطقه مورد مطالعه وجود دارد. تیپ های Halocenmum strobilaceum؛ Aeluropus littoralisکه عمدتا در اراضی اطراف دریاچه ارومیه و اراضی مارنی واقع هستند از لحاظ تعداد گونه جذاب برای زنبور ضعیف بوده و فاقد گونه جذاب برای زنبورداری می باشند. منطقه شمال و شمال شرق تبریز و نواحی مرکزی استان دارای پتانسیل بالایی برای زنبورداری هستند.

کلیدواژه ها:

زنبورداری ، تیپ گیاهی ، گونه جذاب ، آذربایجان شرقی .