بررسی میزان سلامت اجتماعی خیرین به مراکز خیریهغیر دولتی نابینایان استان تهران

سلامت اجتماعی ظرفیت کامل زندگی کردن به شیوه ای است که ما را قادر به درک ظرفیت های طبیعی خود می کند و به جای جداکردن ما از سایر انسان هایی که دنیای ما را می سازند، نوعی وحدت بین ما و دیگران به وجود می آورد.افراد نیکوکاری که با دارایی قابل توجه مادی ومعنوی به درجه ای از سلامت رسیده اند که دستگیر اقشار آسیب پذیر جامعه مانند افراد با معلولیت بینایی می شوند. هدف از این پژوهش بررسی میزان سلامت اجتماعی خیرین به مراکز خیریه غیر دولتی نابینایان استان تهران می باشد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش تحقیق، توصیفی و از نوع همبستگی می باشد که از نظر روش گردآوری اطلاعات، روش تحقیق پیمایشی می باشد. جامعه آماری شامل کلیه خیرین به مراکز خیریه غیر دولتی نابینایان استان تهران می باشد و طبق فرمول کوکران برای جامعه نامحدود، حجم نمونه ۲۲۱ نفر با روش نمونه گیری تصادفی ساده درنظر گرفته شده است.برای جمع آوری اطلاعات از پرسش نامه استاندارد پرسشنامه سلامت اجتماعی(کییز)همچنین از آمار توصیفی(فراوانی، درصد، میانگین، انحراف استاندارد و...) استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که بین متغیرهای بیگانگی اجتماعی، اعتماد اجتماعی، تعهداجتماعی، مسئولیت پذیری و احساس امنیت محیط شهری با سلامت اجتماعی نیکوکاران رابطه معناداری وجود دارد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که میزان سلامت اجتماعی نیکوکاران جامعه معلولین بینایی در حد اعلایی قرار دهد. بین سلامت اجتماعی با رفتارهای عامه پسند و خیر خواهانه و مسئولیت پذیری زندگی اجتماعی، رابطه های مثبت زیادی مشاهده شد. هم چنین این آمار بیانگر این موضوع هستند که این افراد نیکوکار به خوبی مفهوم مسئولیت اجتماعی را معنی کرده اند.

کلیدواژه ها:

نیکوکاران ، سلامت اجتماعی ، معلولین نابینا ، مراکز غیر دولتی خیریه.