شبیه سازی رشد آتی شهر با تاکید بر اهمیت فضاهای سبز و باز

رشد پراکنده سکونتگاه های شهری، یک فرآیند فضایی غالب در بسیاری از شهرهای کشورهای در حال توسعه است. بر اثر این فرایند، خدمات اکوسیستمی که طی هزاران سال، توسط فضاهای سبز و باز برای سکونتگاه های انسانی فراهم شده، از دست می رود. هدف این پژوهش، شبیه سازی رشد آتی شهر میاندوآب با تاکید بر اهمیت فضاهای سبز و باز است. در این راستا، پوشش اراضی آینده به روش زنجیره کامارکوف شبیه سازی و پیش-بینی شده است. به علاوه، شدت گسترش شهر در جهات مختلف و تغییرات تراکم اراضی انسان ساخت برآورد شده است. بر اساس یافته ها، جهت توسعه کالبدی- فضایی شهر بیشتر رو به سوی حومه های شرقی بوده و پتانسیل رشد فشرده نیز در این مناطق است. با توجه به حضور قابل توجه اراضی بایر، جهت توسعه شهر در آینده باید در نواحی شرق و شمال شرقی شهر باشد. همچنین توسعه در خارج از مناطق انسان ساخت کنونی، باید محدود شود. اقدام در راستای چنین سیاست هایی، سبب خلق شهرهایی متراکم تر، انعطاف پذیرتر، حفظ ساختار اکولوژیکی سیمای سرزمین و بهبود سرزندگی جامعه خواهد بود.

کلیدواژه ها:

شدت گسترش شهر ، جهت توسعه ، اراضی انسان ساخت ، فضاهای سبز ، شبیه سازی