مروری بر وحدت در هنر های بومی سنتی بر اساس هنر های اسلامی

هنر اسلامی، هنری عمیق و معنو ی، و یکی از دستاوردهای شگفت فعالیت خلاق بشری است. این هنر ظهورحقیقت و زیبایی در عرصه ساختن و شکل دادن در تمدنی سنتی است که در آن مانند هر تمدن سنتی دیگر،دین نقش اصلی را در تعین وجوه گوناگون آن ایفا میکند. وحدت از الزامات وجودی زیبایی و هنر است .چنا نچه هنری نتواند بیانگر وحدت شود از نقصان هستی برخوردار است. در هنر اسلامی وحدت ، ذاتی استو هرگز پیامد پیوستگی عوامل تشکیل دهنده نیست. مضمون اصلی اسلام وحدتی است که همواره در همه جاو همه وقت موجود است و تنها با ید آنرا بازشناخت. در بینش اسلامی هنر فقط برای این است که به مادهشرافتی روحانی ببخشد و زیبایی بالقوه ای که از احدیت قرض گرفته را آشکار سازد. اسلام دین آسمان ی و الهیاست که از طرف خداوند یکتا برای هدایت انسان ها در نظر گرفته شده است. معماری اسلامی به مثابه یکی ازبزرگترین شاخه ی هنر اسلامی, توانسته است بخش عظیمی از خصوصیات هنر اسلامی را در بستر زمان وطول دوره های گوناگون نهادینه سازد. معمار مسلمان معتقد است که سرچشمه معماری اسلامی نیز توحی داست. پس می توان گفت, توحید نخستین اصل معماری اسلامی به شمار آمده و از جمله ویژگی های آن وحدتاست. بنابرین در این مقاله به مروری بر وحدت در هنر های بومی سنتی بر اساس هنر های اسلامی خواهیمپرداخت.

کلیدواژه ها:

وحدت ، هنر های بومی سنتی ، هنر های اسلامی ، هدایت