مطالعه تطبیقی روش ارائه شده در ضابطه ۷۱۴ و راهنمای ACI ۵۴۹ در طراحی مهار لرزه ای میانقابهای بنایی

کامپوزیت های سیمانی تقویت شده با شبکه الیاف شیشه از جمله فناوریهای نوین و امیدوارکنندهای هستند که طی دو دهه اخیر به صنعت ساختمان معرفی شده است . یکی از کاربردهای این فناوری مهار لرزه ای دیوارهای غیرسازهای در برابر لنگرهای برون صفحه حاصل از نیروی جانبی زلزله است . این راهکار اخرای در پیوست ششم آیین نامه طراحی ساختمانها در برابر زلزله (استاندارد ۲۸۰۰) معرفی و مورد تایید قرار گرفته است و مبانی محاسباتی آن در ضابطه ۷۱۴ سازمان برنامه و بودجه کشور آمده است . ACI ۵۴۹ از موسسه بتن آمریکا از جمله آیین نامه های بین المللی است که مبانی محاسباتی این کامپوزیت ها را بیان کرده. این پژوهش با هدف مطالعه تطبیقی فرایند طراحی دو آیین نامه ACI۵۴۹ و ضابطه ۷۱۴ انجام شده است . در انتها به منظور صحت سنجی محاسبات، یک آزمون میدانی نیز انجام شده است . مطالعه دو آیین نامه مذکور نشان داد ظرفیت خمشی اسمی به دست آمده از هر دو روش با یکدیگر قرابت دارند با این حال، ضریب کاهش مقاومت (φ) در ACI۵۴۹ بسیار ملاحظه کارانه تر است . با توجه به عدم قطعیت نحوه اجرا و مشخصات مصالح ، پیشنهاد می گردد در به کارگیری رویکرد ضابطه ۷۱۴ در طراحی این سامانه از ضریب کاهش مقاومت (φ) ۶,۰ به جای ۹,۰ استفاده شود.

کلیدواژه ها:

کامپوزیت های سیمانی تسلیح شده شبکه الیاف ، مهار لرزه ای ، FRCM ، طراحی ، لنگر خمشی زلزله ، میانقاب بنایی