بررسی اثر بخشی آموزش مهارتهای فرزند پروری مثبت به مادران بر احساس ارزشمندی فرزندان

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی آموزش مهارتهای فرزند پروری مثبت به مادران بر احساس ارزشمندی در فرزندان انجام شد. طرح پژوهش نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش شامل تمام نوجوانان و مادران شهر مشهد در اردیبهشت سال ۱۴۰۰ بودند که از میان آنها ۳۰ نفر به صورت در دسترس انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵) نفر) و کنترل (۱۵) نفر) قرار داده شدند. گروه آزمایشی به مدت ۸ جلسه درمان هفتگی ۹۰ دقیقه ای تحت درمان قرار گرفت و گروه گواه طی این مدت هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزار پژوهش مقیاس وابستگیهای ارزش خود کراکر و همکاران (۲۰۰۳) بود که به منظور جمع آوری اطلاعات در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری بر روی آزمودنی ها اجرا شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تجزیه و تحلیل واریانس با اندازه گیریهای مکرر استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد، آموزش مهارتهای فرزند پروری مثبت به مادران بر احساس ارزشمندی فرزندان تاثیر دارد (p‹۰٫۰۵) لازم به ذکر است. ماندگاری اثر درمان بعد از دو ماه حفظ شده است (p‹۰/۰۰۵) بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که آموزش مهارت های فرزندپروری مثبت به مادران باعث افزایش احساس ارزشمندی فرزندان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شده است.