نقش ابعاد سرشت و منش و نگرش به قانون در پیش بینی رفتارهای پرخطر رانندگی

هدف اصلی تحقیق حاضر تعیین نقش ابعاد سرشت و منش و نگرش به قانون در پیش بینی رفتارهای پرخطر رانندگی با استفاده از روش تحقیق توصیفی- همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش تمامی رانندگان ناوگان تاکسیرانی در شهر اردبیل در سال ۱۴۰۱ به تعداد ۳۵۹۰ نفر بود که بر اساس اطلاعات جدول کرچسی مورگان ۳۸۵ نفر بعنوان نمونه آماری تعیین شده و با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گرداوری اطلاعات پرسشنامه های سرشت و منش کلونینجر (۱۹۸۷)، رفتارهای پرخطر رانندگی منچستر MDBQ (۱۹۹۰) و نگرش به قانون زارع شاه آبادی و ترکان (۱۳۹۱) بود. اطلاعات گرداوری شده با استفاده از آزمون رگرسیون چندمتغیره در نرم افزار spss-۲۴ تحلیل شد. نتایج به دست آمده نشان داد از بین ویژگیهای سرشت و منش آسیب پرهیزی (۰/۱۷۷ = β)، پشتکار (۰/۱۳۰ - = β) و نوجویی (۰/۱۰۵ = β) خودفراروی (۰/۲۷۵ - = β) و همکاری (۰/۱۶۵ - = β و ۰/۰۱ <۰/۰۰۳ =p) بیشترین نقش را در پیش بینی رفتار پرخطر رانندگان داشتند (۰/۰۵ > p). همچنین از بین ابعاد نگرش به قانون نگرش احساسی (۰/۳۰۰ - = β) و نگرش رفتاری (۰/۱۹۵ - = β) بیشترین نقش را در پیش بینی رفتار پرخطر رانندگان داشتند (۰/۰۵ > p). بر این اساس می توان گفت ویژگیهای سرشت و منش و نگرش به قانون از جمله مهمترین عوامل موثر بر رفتار پرخطر رانندگی در بین رانندگان تاکسی می باشد.

کلیدواژه ها:

سرشت و منش ، نگرش به قانون ، رانندگی پرخطر ، اردبیل