کاربرد روش تدریس مشارکتی (همیاری گروهی) در افزایش مشارکت و یادگیری دانش آموزان در چارچوب رویکرد نوین آموزشی

تدریس فرآیندی است که در آن معلم دانش و مهارت های لازم را به دانش آموزان انتقال می دهد. روش های تدریس متنوعی وجود دارند که بر اساس نقش معلم و دانش آموز، میزان تعامل، نوع فعالیت و هدف آموزشی متفاوت هستند. هدف از پژوهش حاضر کاربرد روش تدریس مشارکتی (همیاری گروهی) در افزایش مشارکت و یادگیری دانش آموزان در چارچوب رویکرد نوین آموزشی هست. روش تدریس مشارکتی که با عناوین تدریس گروهی، آموزش گروهی و همیاری گروهی نیز شناخته شده است. این روش یادگیری در مقایسه با روش سنتی باعث افزایش استفاده از راهبردهای کمک طلبی و کاهش اجتناب از رفتار کمک طلبی در دانش آموزان شده است. کلاس هایی که به شیوه مشارکتی اداره می شوند، از ساختار و تبحری خاص برخوردار هستند و بافرصت هایی که برای تعاملات دانش آموزان با یکدیگر فراهم می کنند و روحیه همکاری، همدلی و مشارکت را در بین آنها به وجود می آورند. این دانش آموزان باهدف دستیابی به فهم، بینش و یادگیری می آموزند که چگونه در گروه های مشارکتی بایکدیگر کار کنند، با هم همکاری داشته باشند و از دیگران کمک بخواهند. دانش آموزان در این شیوه از یادگیری است که متوجه می شوند به تنهایی نمی توانند به موفقیت کامل برسند و برای انجام تکالیف به کمک یکدیگر نیاز دارند. به کارگیری روش یادگیری مشارکتی، با افزایش تعامل و همکاری دانش آموزان، می توانند یادگیری عمیق و ماندگار را تسهیل کنند.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، همیاری گروهی ، رویکرد نوین آموزشی