ویژگی طراحی منظر سخت در شهرهای حاشیه کویر با رویکرد توسعه گردشگری شهری پایدار و تحولات فرهنگی حاصل از آنمطالعه موردی: کلانشهر قم

بیش از چند دهه است که خلق فضاهای سبز شهری تحت عنوان کانون ارتباطات در زمینه روابط اجتماعی - فرهنگی موضوعی مطرح برای طراحان شهری، مهندسان منظر و فضای سبز است که علاوه بر حضور ساکنانمحلی پتانسیل حضور گردشگران را نیز دارا می باشد. یکی از مهم ترین ویژگی فضای شهری موفق ، ایجاد تعادل میان بستر طبیعی و طراحی الگو شهرسازی در کنار خلق فضایی خودکفا، امن ، هویت بخش ، فرهنگ محور، اجتماعگرا، دارای اقتصاد پایدار و باکیفیت ازلحاظ حفظ ارزشها و اخلاقیات عامه پسند و رایج است . ایجاد فضای سبز موفق و درعین حال گردشگر پذیر به منزله شمشیر دو لبه عمل می کند؛ چنانکه در درازمدت، توان بالایی برای تخریب محیطی را دارد که به وابسته آن است پس توازن و تعادل ضمن پاسخگویی به نیازهای اقتصادی، اجتماعی ، محیط زیستی ، ضوابط قانونی جامعه ، انتظارات گردشگران در کنار سطح توقع ساکنان محلی و بومی برای ایجاد رفاه ودید همه جانبه در چشم انداز اصول پایداری می طلبد تا فضاهای عمومی شهری و خدمات آن در تنظیم روابط بین میزبان، مکان گردشگری و گردشگر را به شکل پویا به سمت جلو پیش ببرد. هدف این مقاله تبیین الگوهای پارادایمی و دیدگاههای تخصصی در پژوهش های پیشین ؛ اهمیت دادن به بخش منظر سخت از فضای سبز کلانشهر قم است که با بررسی مولفه های طراحی شهر گردشگر پذیر، فضاهای همگانی ، مسیرهای ویژه زیباسازی، مبلمان شهری و تحولات فرهنگی - اقتصادی حاصل از آن توسعه گردشگری پایدار را بازآفرینی نماید. مهم ترین نتیجه نیز این است که منظر شهری با عملکرد کنشگران و عناصر شهری هویت بخش معنا پیدا می کند، تاثیرمی پذیرد، تغییر می کندومدیریت می شود.

کلیدواژه ها:

سیما و منظر شهری ، اکوتوریسم ، بومگردی ، گردشگری کویری ، خشک منظر.