درخت حلوه یا ششم (Dalbergia sissoo)، میراث کهن و ماندگار شهرستان جم برای استفاده در فضای سبز

در سالهای اخیر، کمبود آب و پراکنش نامناسب بارندگی در کشور، استفاده از سبک منظرسازی طبیعی و انتخاب گونه های بومی برای فضای سبز شهری را الزامآور کرده است . استقرار صنایع آلاینده نفت ، گاز و پتروشیمی های مختلف و همچنین چالش ریزگردها در کشور به ویژه استان بوشهر لزوم استفاده از گونه های درختی بومی برای ایجاد فضای سبز شهری را ضروری نموده است . گیاهان بومی به دلیل سازگاری با شرایط اقلیمی منطقه ، جلوگیری از هدررفت آبهای سطحی ، کنترل فرسایش خاک، نیاز به نگهداری کمتر، ایجاد زیستگاه حیات وحش ، حفظ تنوع زیستی ، هزینه کمتر نگهداری، مقاومت به آفات و بیماری و جذب پرندگان اهمیت فراوانی دارند. هدف از این نوشتار معرفدرخت ی حل (ششوه م ) و بررسی ویژگی های گیاهشناسی ، پراکنش در جهان و ایران، بررسی نیازهای بومشناختی ، شیوه تکثیر و کاشت ، اهمیت در منظرسازی و فضای سبز و سایر کاربردهای این گونه ارزشمند به عنوان میراث کهن و ماندگار و یکی از گونه های موجود در پوشش گیاهی شهرستان جم است که می تواند به عنوان بهترین گونه برای استفاده بیشتر در فضای سبز شهری باشد.

کلیدواژه ها:

منظرسازی بومی ، طراحی منظر ، سازگاری ، زری اسکیپ ، شهرستان جم ، استان بوشهر