حکمرانی تربیت دینی، با رویکرد نقش اولیا و مربیان در گرایش فرزندان دانش آموزان به فعالیت های دینی

این پژوهش با هدف بررسی نقش والدین در ایجاد پیوند مدرسه و مسجد و سوق دادن فرزندان به فعالیت های دینی انجام شده است. روش پژوهش: روش پژهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است. والدین ۴۰۰۰ نفر از دانش آموزان مدارس متوسطه اول دخترانه منطقه دو شهر مشهد بودند که ۳۵۱ نفر از آن ها بر اساس جدول برآورد حجم نمونه از روی جامعه مورگان و کرجسی به شیوه در دسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. به منظور جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته عملکرد والدین و پرسشنامه محقق ساخته پیوند مسجد و مدرسه و تمایل به فعالیت های دینی فرزندان با روش نمره گذاری به صورت طیف لیکرت و با ضریب پایایی ۰/۸۳ و ۰/۷۹ استفاده شد که هر کدام شامل ۲۰ سوال بودند. تجزیه تحلیل اطلاعات نیز با استفاده از شاخص های آماری توصیفی و آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون انجام شد. نتایج این مطالعه نشان داد، بین عملکرد والدین با پیوند مدرسه، مسجد و سوق دادن فرزندان به فعالیت های دینی رابطه معناداری وجود دارد. و این رابطه به صورت مستقیم و مثبت است. با توجه به یافته ها نتیجه گرفته می شود که با افزایش عملکرد مثبت والدین، پیوند بین مدرسه، مسجد و سوق دادن فرزندان به فعالیت های دینی نیز افزایش پیدا خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

والدین ، پیوند مدرسه و مسجد ، فعالیت های دینی ، فرزندان