بررسی نقاط ضعف سایشی و ارائه راه کار جهت اصلاح آسترهای بدنه آسترهای گلوله ای خط چهار خط چهار مجتمع معدنی و صنعتی گل گهر
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 283
فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EMGBC08_026
تاریخ نمایه سازی: 15 مهر 1403
چکیده مقاله:
ظهور دسته ای جدید از آسترها با نام آسترهای ترکیبی پلیمری - فلزی که در حین داشتن خواص سایشی مطلوب فاز فلزی، ویژگی های ضربه گیری فاز لاستیکی را داشته باشد، سبب شده پوشش داخلی آسیاهای معدنی استفاده از آسترهای پلیمری - فلزی باشد. هدف، ساخت قطعات استر مناسب برای نصب در نقطه ای با بالاترین سایش در آسیای گلوله ای خط ۴ مجتمع معدنی و صنعتی گل گهر بود. در این تحقیق، ابتدا کار پایش وضعیت سایش آسترهای فعلی و نقاط ضعف آن انجام شد. این کار با دستگاه اندازه گیری مخصوص ثبت و با تهیه ی مدل سه بعدی از آسترها انجام شد. سایش آسترها در هر پروفیل در چهار زمان ۰، ۳۷۰،۷۰۰ و در انتهای ساعت کارکرد مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. بررسی ها نشان داد سایش در ورودی اسیا بیشتر و به سمت خروجی شروع به کم شدن می کند. پس از بررسی نمودارهای سایش برای ارزیابی حرکت گلوله ها در اسیا، مدل سه بعدی با تمام جزئیات و شرایط واقعی آسیا مورد شبیه سازی قرار گرفت. در ابتدا شبیه سازی اسیا در حالت نو مورد ارزیابی قرار گرفت، مشاهده شد بالابری گلوله ها زیاد بوده به نحوی که گلوله ها در هنگام فرود با ضربه به آسترهای مقابل خود برخورد می کنند و علاوه بر ضربه گلوله های سالم، تیز بودن گلوله های شکسته نیز سبب اسیب رساندن به آسترها می شود و عمر آسترها را کاهش می دهد. در ادامه شبیه سازی برای حالت آستر ساییده شده در انتهای عمر آن مورد بررسی قرار گرفت. در این شبیه سازی به علت کاهش ارتفاع بالابرها و افزایش زاویه رهایی، در می هنگام چرخش اسیا، بار در ارتفاع کمتری از آسترها جدا می شود و مسیر کوتاه تری را تا رسیدن به نقاط پایینی آسیا طی می کند. بر مبنای روندهای سایش و شبیه سازی های انجام شده، اصلاح طرح پلاستیکی با افزایش ارتفاع بالابر جهت افزایش عمر مدنظر قرار گرفت. جهت مقابله با افزایش ارتفاع رهایی، زاویه رهایی افزایش داده شد. در این طراحی ضخامت بخش ابتدایی کفشک به دلیل سایش کمتر کاهش داده شده و به ضخامت بخش انتهایی افزوده شده است تا عمر کفشک افزایش داده شود. پیش بینی می شود این طرح مدت زمان بیشتری نسبت به طرح اولیه، شکل ابتدایی خود را حفظ خواهد کرد و در نتیجه سهم مکانیزم ضربه در خردایش مواد کاهش نمی یابد. شیب سطح روی کفشک در مقطع عرضی، سبب کاهش ارتفاع رهایی شده اجازه می دهد که از افزایش ۲۳ درصدی ضخامت بالابرها در جهت افزایش طول عمر بالابر استفاده شود. انتظار می رود با تغییرات انجام شده و اصلاح شدن مسیر حرکت گلوله در داخل آسیا، عمر استرها افزایش چشمگیری داشته باشد.
نویسندگان
احمدعلی نژاد کورکی
کارشناسی ارشد فرآوری مواد معدنی دانشگاه ولی عصر رفسنجان
مصطفی مالکی مقدم
دانشیار فرآوری مواد معدنی، گروه مهندسی معدن دانشگاه