مقایسه وضعیت مولفه های شهری برتغییرات سالمندی جمعیت درمناطق ۶،۱۹ تهران

فضاهای شهری مورد برنامه ریزی باید چنان ساماندهی شوند که از تبعیض علیه افراد کاسته و از انزوای آنان جلوگیری نماید. در این میان توجه به گروههای خاص (مانند سالمندان) که به واسطه شرایط اجتماعی مورد غفلت قرار می گیرند از اهمیت مضاعفی برخوردار هستند. بر طبق آمار و ارقام موجود، سالمندان از جمله گروههای اجتماعی هستند که به دلیل شرایط سنی و کاهش نسبی فعالیت های کاری، عمدتا از فضاهای شهری بیشتر برای فعالیت های اختیاری و اجتماعی متناسب با سن خود، استفاده می کنند. با اینکه جمعیت سالمند سهم کمی از جمعیت کشور را به خود اختصاص داده است اما فزونی سرعت رشد جمعیت سالمند در مقایسه با رشد جمعیت کل کشور و پیش بینی افزایش تعداد و سهم سالخوردگان جمعیت ۶۰ سال و بالاتر در سالهای آتی لزوم توجه به این گروه را موردتاکید قرار می دهد. این پژوهش از حیث هدف کاربردی و از لحاظ شیوه اجرا توصیفی -تحلیلی است .جامعه آماری پژوهش زنان و مردان بالای ۶۰ سال است که در مناطق ۶ و ۱۹ شهر تهران به عنوان جوان ترین و پیرترین مناطق شهری تهران بود. جامعه هدف در این تحقیق ، از ۴۱۲ نفر برای آزمون فرضیات استفاده شد. برای مقایسه مولفه های شهری از ۱۰ مولفه ۱)فعالیت های جسمی ، ۲)دسترسی به فضاهای شهری، ۳)ایمنی شهری، ۴)حمل و نقل عمومی ، ۵)طبیعت شهری، ۶)ساختار مسکن ها، ۷)جهت یابی فضایی ، ۸) جذابیت فضای شهری، ۹) حس مکان و ۱۰)شمولگرایی اجتماعیاستفاده شد. از آزمون تی مستقل و آزمون فریدمن برای مقایسه مناطق استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که ایمنی شهری رتبه اول قراردارد و دسترسی به فضاهای شهری در رتبه آخر قرار دارد.

کلیدواژه ها:

سالمندی ، جمعیت ، مولفه های شهری ، مناطق ۶ و۱۹ تهران