بررسی میزان مصرف انرژی روشنایی و اتلاف حرارت از طریق تهویه در ساختمانهای خاک پناه در اقلیم گرم و خشک دزفول

انتخاب معماری متناسب با اقلیم هر منطقه مسئله ای است که همواره مورد توجه بشر بخصوص معماران بوده است . معماری در پناه خاک نیزیک رویکرد طراحی است که از دوره باستان در تمدنهای مختلف وجود داشته است . در شهر دزفول نیز که اقلیم مورد نظر برای پژوهش است در گذشته از فضای مسکونی که شوادان نام داشت در فصل گرما برای فرار از شرایط طاقت فرسای اقلیمی استفاده می شد. هدف اصلی این تحقیق معرفی ایده معماری در پناه زمین و بررسی معایب این معماری از نظر نور و تهویه در تمام فصول سال در اقلیم مورد نظراست . در این تحقیق با شبیه سازی در نرمافزار دیزاین بیلدر به بررسی و مقایسه میزان تهویه و انرژی مصرفی روشنایی دو بنا طراحی شده یکی در پناه خاک و دیگری به عنوان شاهد روی سطح زمین پرداخته شده است . در این پژوهش به مواردی از قبیل تهویه و نور که معماری خاک پناه به طور طبیعی از آن بی بهره است پرداخته شده است . راهکارهایی جهت اصلاح و بهبود این شرایط از قبیل گودال باغچه ، نورگیر سقفی ، پنجره دوجداره، سایبان، و ...ارائه شده است . در پایان نتیجه گیری می شود که در ساختمان خاک پناه تهویه ۳/۲۸% و میزان مصرف انرژی روشنایی ۱۶/۱۵% نسبت به حالت شاهد در روی سطح زمین از حالت بهینه تری برخورداراست .

کلیدواژه ها:

معماری خاک پناه ، شوادون ، دزفول ، تهویه ، روشنایی