اقدام پژوهی :چگونه می توانم سازگاری اجتماعی ، هیجانی و تحصیلی دانش آموزانم را با آموزش مهارتهای مثبت اندیشی افزایش دهم ؟

این پژوهش با هدف افزایش سازگاری اجتماعی ، تحصیلی و هیجانی از طریق آموزش مهارتهای مثبت اندیشی دانش آموزان پایه ششم دبستان شاهد فدک در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ انجام شد. روش تحقیق کیفی با طرح پیش آزمون-پس آزمون بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه ششم دبستان شاهد فدک با تعداد ۳۰ نفر بود که به مدت ۸ جلسه تحت آموزش مهارتهای مثبت اندیشی قرار گرفتند.ابزار جمع آوری دادهها شامل پرسش نامه سازگاری اجتماعی ، پرسش نامه عملکرد تحصیلی و مقیاس هیجان مثبت و منفی بود که به منظور سنجش سازگاری اجتماعی ، تحصیلی و هیجانی دانش آموزان در پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. دادههای به دست آمده با استفاده از آزمونهای آماری مناسب و با بهرهگیری از نرم افزار SPSS تحلیل گردید.نتایج نشان داد که آموزش مهارتهای مثبت اندیشی تاثیر معناداری بر افزایش سازگاری اجتماعی ، تحصیلی و هیجانی دانش آموزان دارد. به طور خاص، دانش آموزان پس از اجرای آموزشهای لازم، بهبود چشمگیری در تعاملات اجتماعی ، عملکرد تحصیلی و مدیریت هیجانات مثبت و منفی نشان دادند. این یافته ها بیانگر اهمیت و ضرورت برنامه های آموزشی در زمینه مهارتهای مثبت اندیشی برای بهبود سازگاری چندبعدی دانش آموزان است و پیشنهاد می شود که مدارس و نهادهای آموزشی به پیادهسازی و گسترش این برنامه ها توجه ویژهای داشته باشند.

کلیدواژه ها:

مهارتهای مثبت اندیشی ، سازگاری اجتماعی ، سازگاری تحصیلی ، سازگاری هیجانی ، افزایش سازگاری دانش آموزان