یک رویکرد ترکیبی از هوش مصنوعی و بهینه سازی فازی برای مکان یابی دستگاه های خودپرداز

استفاده از بانکداری اینترنتی، تلفن بانک، همراه بانک، خودپردازها و دستگاه های POS، همه دلایلی روشن برای استفاده از فناوری اطلاعات در حوزه بانکداری است که برای بالابردن توان رقابت پذیری، امروزه همه بانک ها ملزم به طی کردن مسیر پرفراز و نشیب استفاده از رویکردهای نوین فناوری اطلاعات هستند. محققین در این طرح با هدف، تعیین مکان کارا برای استقرار دستگاه خودپرداز درحالتی که چندین نقطه بالقوه وجود دارد و جداگانه برای حالتی که هیچ نقطه بالقوه ای وجود ندارد؛ در صدد مدلی مناسب برای یافتن جایگاه دستگاه های خودپرداز بانک می باشند. مکان یابی تسهیلات یکی از مسایل مورد توجه در تحقیق در عملیات، علوم کامپیوتر و مهندسی صنایع است که از اوایل پیدایش شاخه تحقیق در عملیات مورد توجه بوده است اما مسایل مکان یابی هر تسهیل بخصوصی چالش ها و عوامل موثر مخصوص به خود را داراست. براساس مطالعات صورت گرفته توسط پژوهشگران وجود زیر ساخت های لازم (مانند راه دسترسی، پارکینگ، ایستگاه اتوبوس، زیرساخت های ارتباطی و یا امنیت) یکی از مهمترین عواملی است که می بایست به آن توجه شود. در این مطالعه یک مدل فازی- آرمانی برای مکان یابی دستگاههای خودپرداز براساس شاخص های مدنظر کارشناسان و مدیران بانک پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

سیستم اطلاعات جغرافیایی ، مکان یابی خودپردازها ، هوش مصنوعی ، بهینه سازی فازی.