تاثیر ۸ هفته تمر ینات FP بر کیفیت زندگی بانوان مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی

سندرم متقاطع فوقانی منجر به ایجاد الگوهای جبرانی و کاهش کیفیت زندگی افراد می شود. هدف این تحقیق تاثیر ۸هفته تمرینات FP بر کیفیت زندگی بانوان مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی بود . تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی و بهصورت پیش آزمون و پس آزمون بود. بین کلیه زنان مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی تعداد ۴۳ زن به صورت هدفمند ودر دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه تجربی تمرین (۱۴ نفر)، خودآگاهی (۱۵ نفر) و ترکیبی(خودآگاهی_تمرین) (۱۴ نفر) تقسیم شدند. هر گروه به مدت ۸ هفته و هر هفته ۳ جلسه ۹۰ دقیقه ای تمرین مشابه (براساس پروتکل FP) انجام دادند. قبل و بعد از تمرین کیفیت زندگی با پرسشنامه کیفیت زندگی sf-۳۶ اندازه گیری شد.تحلیل داده ها با آزمون تحلیل واریانس برای داده های تکراری در سطح معنی داری ۰۵ / ۰ بود. نتایج نشان داد که بینقبل و بعد از گروه های تمرینی تفاوت وجود دارد (p<۰/۰۵). همچنین نتایج نشان داد که بیشترین درصد پیشرفت درگروه ترکیبی و سپس گروه تمرین دیده شد، در حالی که گروه خودآگاهی پیشرفت چندانی نشان نداد. از نتایج تحقیقحاضر می توان نتیجه گرفت که ایجاد خودآگاهی به تنهایی برای اصلاح پاسچرال کافی نیست. ولی وقتی خودآگاهی باتمرین مناسب ترکیب شود اثر آن را دو چندان می کند.

کلیدواژه ها:

تمر ینا ت FP ، کیفوز ، سر به جلو ، گردی شانه ، کیفیت زندگی