بررسی موانع پنهان مشارکت سالمندان در برنامه های ورزشی شهری

هدف با توجه به رشد جمعیت سالمندان در شهرها و نقش فعالیت بدنی در ارتقای سلامت و کیفیت زندگی، آنان مشارکت سالمندان در برنامه های ورزشی شهری اهمیت فزاینده ای یافته است. با این حال میزان مشارکت این گروه در فعالیت های بدنی منظم کمتر از سطح توصیه شده است. هدف پژوهش حاضر بررسی مروری موانع پنهان مشارکت سالمندان در برنامه های ورزشی شهری بر اساس مطالعات داخلی و خارجی است. روش شناسی: این پژوهش به شیوه مروری انجام شد. بدین منظور مقالات مرتبط با فعالیت بدنی سالمندان، موانع مشارکت و برنامه های ورزشی شهری در پایگاه های علمی داخلی و خارجی گردآوری و بررسی شدند. پس از غربالگری منابع، داده ها با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی تحلیل و مضامین اصلی در سطوح فردی، اجتماعی، محیطی و ساختاری استخراج شدند. یافته ها: نتایج نشان داد موانع مشارکت سالمندان تنها به محدودیت های جسمانی محدود نمی شود، بلکه ترکیبی از عوامل فردی و روان شناختی (ترس از آسیب، کاهش خودکارآمدی)، اجتماعی فرهنگی (کمبود حمایت اجتماعی، نگرش های منفی)، اقتصادی (هزینه ها و نابرابری ها)، محیطی (دسترسی محدود، ناایمنی فضاهای شهری، حمل و نقل نامناسب) و ساختاری–سازمانی (ضعف اطلاع رسانی و برنامه ریزی) به صورت آشکار و پنهان مشارکت سالمندان را کاهش می دهند. نتیجه گیری: یافته ها بر ضرورت اتخاذ رویکردی چندسطحی و مشارکتی در طراحی و اجرای برنامه های ورزشی شهری تاکید دارد. کاهش موانع پنهان از طریق بهبود زیرساخت ها، ارتقای آگاهی، تقویت حمایت اجتماعی و انطباق برنامه ها با نیازهای سالمندان می تواند زمینه مشارکت پایدار آنان در فعالیت های بدنی را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

سالمندان ، فعالیت بدنی ، مشارکت ، موانع مشارکت ، ورزش شهری