تاثیر ۸ هفته تمرینات هوازی بر عملکرد حسی - حرکتی در رتهای صحرایی مبتلا به ضایعه نخاعی ناکامل

زمینه و هدف: ضایعه نخاعی ناکامل با ایجاد نارسایی های حرکتی و حسی منجر به افت ظرفیت عملکردی و محدودیت در فعالیت های حرکتی می شود. شواهد نشان می دهد که تمرینات هوازی از طریق تسهیل پلاستیسیته عصبی و ارتقای کارایی سیستم عصبی عضلانی می توانند به بهبود عملکرد حسی- حرکتی کمک کنند. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین هوازی بر عملکرد حرکتی رت های صحرایی مبتلا به ضایعه نخاعی ناکامل بود. روش ها: این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون - پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. ۳۰ رت نر ویستار پس از ایجاد ضایعه نخاعی ناکامل به دو گروه تقسیم شدند. گروه مداخله ۳ جلسه در هفته به مدت ۸ هفته تحت پروتکل تمرین روی دستگاه تردمیل با افزایش تدریجی سرعت و زمان قرار گرفت. عملکرد حسی با تست سرما و عملکرد حرکتی با تست BBB و جعبه باز ارزیابی شد. تحلیل آماری با آزمون های تی زوجی و آنالیز کوواریانس انجام شد. یافته ها: تمرینات هوازی موجب بهبود معنادار عملکرد حرکتی (p > ۰.۰۰۳) شد در حالی که اثر معنی داری بر شاخص های عملکرد حسی مشاهده نگردید (p > ۰.۰۵). نتیجه گیری: پروتکل ۸ هفته ای تمرین هوازی باعث بهبود عملکرد حرکتی شد اما تاثیر قابل توجهی بر عملکرد حسی نداشت. این نتایج نشان دهنده ارزش تمرین هوازی به عنوان مداخله توان بخشی در مدل حیوانی ضایعه نخاعی هستند.

کلیدواژه ها:

ضایعه نخاعی ، تمرین هوازی ، عملکرد حسی ، عملکرد حرکتی ، رت ویستار