تاثیر اسلام در ادبیات فارسی

تاثیر اسلام بر ادبیات فارسی به لحاظ سازگار بودن تعالیم اسلام با روحیه ی ایرانیان، دین جدید در بین مردم جایگاه ویژهای پیدا کرد. ادبیات فارسی از همان آغاز پیدایش و توسعه ی خود (نیمه ی قرن ۳ ق) ادبیاتی اسلامی محسوب می شد، حتی برخلاف ادبیات عربی، یک دوره ی جاهلی هم پشت سرنداشت. واژگان و تعبیرات عربی به تدریج در زبان فارسی وارد شدند، که به نوبه ی خود، نفوذ و دوام بقایای میراث باستانی ایران را در ادبیات فارسی از نه فقط فنون بلاغت عربی که خود غالبا ماخوذ از بلاغت قرآنی بود، تدریجا در سبک بیان و تقریر معانی در زبان فارسی تاثیر گذاشت. شعر فارسی از همان قرون نخستین اسلامی تحت تاثیر شعر عربی واقع گشت. برخی شاعران این عهد مثل مسعود سعد، عبدالواسع جبلی و رشید قسمتی از آثار خود را به زبان عربی نظم کردند و ملمعات و قصاید در نثر هم مثل شعر تاثیر نویسندگان عربی زبان ادامه پیداکرد. نویسندگان فارسی زبان در سلطانیات، اخوانیات، تذکره نویسی و انشای مقامات، سبک بیان صبغه ی عربی پیدا کردند. استعمال سجع و بدیع همراه با استشهاد به امثال و اشعار عرب، نثر عهد سلجوقی را به صورت نثر فنی درآورد که به نحو بارزی عربیت در برخی از نویسندگان، مثل نصرالله منشی، سعدالدین وراوینی، ناصح بن ظفر... ظاهر شد. تاثیر اسلام بر ادبیات فارسی در نهایت به این نتیجه رسید که شوق تادب و تخلق به آداب قرآنی در ادبیات فارسی به وجود آمد و این تاثیر در نثر و نظم ادبیات فارسی به ویژه در قرون اسلامی به چشم می خورد.

کلیدواژه ها:

ادبیات فارسی ، اسلام ، تاثیر ، شعر