مفهوم معماری پایدار در ساختمانهای صفر انرژی ایران

امروزه به دنبال گرم شدن زمین و مخاطرات پیش آمده برای گونه های مختلف جانداران به واسطه ی افزایش استفاده از سوخت های فسیلی ، راههای مقابله با این پدیده حائز اهمیت شده است . استفاده از انرژی های تجدیدپذیری چون انرژی های خورشیدی ، زمین -گرمایی و باد از بزرگترین منابع جایگزین سوخت های فسیلی محسوب می شوند. میانگین مصرف سوخت در ایران ۵.۲ برابر مصرف جهانی است . به همین دلیل توجه به معماری پایدار و ساختمانهای صفر انرژی ضرورت می یابد. در ایران نیز به دلیل بستر مناسب می توان با جایگزین کردن سوخت های آلاینده با تجدیدپذیر تاثیر بسزایی در کاهش آلودگی های محیطی داشت . وجود مولفه های موثری چون مکانیابی خورشید، مکانیابی نیروگاه بادی ، زمین گرمایی ، فنی ، آب و هوا، برنامه ریزی شهری تاییدی بر پتانسیل مطرح شده در بستر ایران است . از آنجایی که بیشترین میزان مصرف انرژی در صنعت ساختمان است ، ساختمانهای صفر انرژی و معماری پایدار می تواند زمینه ساز کاهش مصرف سوخت باشند. این پژوهش به دنبال پاسخ به پرسش : چرا در معماری ایران توجه به معماری پایدار حائر اهمیت است ؟ در پی پاسخ به این پرسش با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و اسنادی (کتب و مقالات و سایت های ویژه نظیر پایگاههای سینوپتیک ) با تمرکز بر اقلیم و جغرافیای ایران به تبیین معماری پایدار پرداخته و سپس تعریف ساختمانهای صفر انرژی را و دیدگاه اندیشمندان و پژوهشگران را در این حوزه بررسی کرده در ادامه معیارهایی که به واسطه ی آن معماری صفر انرژی در ایران ضرورت یافته و تعریف دقیقی از خود رائه می دهد را استخراج کرده و با معماری پایدار مطابقت داده شده است . نتایج حاکی از آن است که دو رویکرد ۱. کاهش مصرف انرژی ساختمان و ۲. تولید انرژی تجدیدپذیر در صنعت ساختمان وجود دارد با کاهش مصرف انرژی های تجدید ناپذیر و در مقابل تولید انرژی می توان به سمت معماری پایداری حرکت کرد.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، ساختمان صفر انرژی ، ایران