بررسی رابطه بین مولفه های سکوت سازمانی و بی تفاوتی سازمانی با اهمالکاری سازمانی (مطالعه موردی : کارکنان مدارس مقطع ابتدایی پاکدشت )

اهمالکاری سازمانی یکی از پدیدههای شایع و مخرب در محیط های شغلی محسوب می شود که شناسایی پیشایندهای آن جهت انجام مداخلات مناسب ضروریست . بر همین اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین مولفه های سکوت سازمانی و بی تفاوتی سازمانی با اهمالکاری سازمانی در بین کارکنان مدارس مقطع ابتدایی شهر پاکدشت انجام گرفته است . این پژوهش ،کاربردی و از نوع تحقیقات توصیفی - همبستگی است . جامعه آماری شامل تمامی کارکنان مدارس مقطع ابتدایی دخترانه شهری منطقه پاکدشت بود که از بین آنان ۲۲۵ نفر براساس جدول مورگان به صورت تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای انجام این پژوهش از پرسشنامه های استاندارد سکوت سازمانی موریسون و همکاران (۲۰۰۰)، پرسشنامه استاندارد بی تفاوتی سازمانی دانایی فرد و همکاران (۱۳۸۹) و پرسشنامه اهمالکاری سازمانی صفاری نیا و همکاران (۱۳۹۰)، استفاده شده است .یافته های پژوهش حاکی از این است که بی تفاوتی سازمانی (۰۵/۰p<، ۴۳۰/۰(β= و مولفه های آن شامل بی تفاوتی نسبت به سازمان(۰۵/۰p<، ۲۳۸/۰(β=، بی تفاوتی نسبت به ارباب رجوع(۰۵/۰p< ، ۴۲۲/۰(β=، بی تفاوتی نسبت به همکار(۰۵/۰p< ،۲۱۲/۰(β= و بی تفاوتی نسبت به کار (۰۵/۰p< ، ۳۵۴/۰(β= با اهمالکاری سازمانی همبستگی مثبت و معناداری دارند. به علاوه یافته ها نشان داد که سکوت سازمانی (۰۵/۰p<،۷۴۹/۰(β= و مولفه های آن شامل سکوت تدافعی (۰۵/۰p< ،۱۵۹/۰(β=، سکوت فرااجتماعی (۰۵/۰p< ، ۳۲۶/۰(β= و سکوت انفعالی (۰۵/۰p< ، ۷۹۲/۰(β= نیز همبستگی مثبت ومعناداری با اهمالکاری سازمانی دارد. با توجه به این یافته ها می توان اظهار داشت ، متغیرهای بی تفاوتی سازمانی و مولفه های سکوت سازمانی هر دو اهمالکاری سازمانی را تبیین و پیش بینی می نمایند و با توجه به مثبت بودن ضرایب همبستگی ، افزایش سطح بی تفاوتی سازمانی و سکوت سازمانی باعث افزایش میزان رفتارهای اهمالکارانه در سازمان و محیط های کاری می شود.بر همین اساس پیشنهادت کاربردی و پژوهشی به سیاست گذاران و پژهشگران آتی ارائه شد.

کلیدواژه ها:

سکوت سازمانی ، بی تفاوتی سازمانی ، اهمالکاری سازمانی