بررسی مقایسه اثربخشی درمان طرحواره درمانی و زوج درمانی هیجان مدار بر سبک های حل تعارض زناشویی زوجین دارای روابط آشفته

هدف از پژوهش حاضر بررسی مقایسه اثربخشی درمان طرحواره درمانی و زوج درمانی هیجان مدار بر سبک هایحل تعارض زناشویی زوجین دارای روابط آشفته است. روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامععه آماری پژوهش شامل کلیه زوجین با روابط آشفته بودند که به منظور حلتعارضات یا به پیشنهاد دادگاه خانواده به دفاتر شورای حل اختلاف در شهر آبادان در سال ۱۴۰۲ مراجعه کردند.برای انتخاب نمونه ابتدا طی یک فراخوان اطلا عرسانی شد که ۴۵ زوج متعارض ثبت نام کردند که بطور تصادفیدر دو گروه آزمایش (هر گروه ۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند؛ گروه های آزمایش تحت آموزش درمانطرحواره درمانی (۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای) و زوج درمانی هیجان مدار (۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای) قرار گرفتند؛ اماگروه کنترل هیچ گونه درمانی دریافت نکردند. به منظور گردآوری اطلاعات از پرسشنامه سبک های حل تعارضرحیم (ROCI-II) استفاده شد. تجزیه و تحلیل اطلاعات بدست آمده از اجرای پرسشنامه ها از طریق نرم افزارSPSS-v۲۲ در دو بخش توصیفی و استنباطی (تحلیل کواریانس) انجام پذیرفت. نتایج نشان داد که هر دومداخله بکار رفته در این پژوهش می توانند سبک های حل تعارض را در زوجین دارای روابط آشفته بهبود بخشند(۰۵ / ۰ > p)، اما مداخله زوج درمانی هیجان مدار دارای تاثیر بیشتری بر بهبود سبک های حل تعارض بود. نتیجهگیری: براساس نتایج این پژوهش، درمان طرحواره درمانی و هیجان مدار، مداخلات موثری در بهبود سبک هایحل تعارض زوجین دارای روابط آشفته دارند اما تاثیر درمان زوج درمانی هیجان مدار بیشتر بود.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، زوج درمانی هیجان مدار ، سبکهای حل تعارض ، روابط آشفته