جایگاه تفکر و تدبر در قرآن کریم

تربیت یگانه راه سلوک انسان در طریق انسانیت است و این مطلوب حاصل نمی شود جز از طریق برنامه ریزی مناسب در جهتتبیین اهداف، اصول و روش های تعلیم و تربیت از منابع اصیل و قابل اعتماد. علاوه بر این تربیت آدمی دارای ابعاد مختلفی استکه از جمله آن ابعاد فردی، اجتماعی، عاطفی، علمی و ... می باشد. از آنجا که قرآن کریم کلام خدا و اصیل ترین منبع تربیت بشردر طول تاریخ بوده این تحقیق در پی آن است که با نگاهی به آیات قرآنی در بعد تربیت فردی به روش های اساسی تربیت ورویکردهای تربیتی در این زمینه اشاره کند و نیز نگاهی به اهداف و ویژگیهای این تربیت در سند تحو ل بنیادین آموزش و پرورشایران بیندازد. روش کار در این مقاله بصورت توصیفی – تحلیلی و با مراجعه به منابع دست اول و منابع کتابخانه ای صورت گرفتهاست. تربیت فردی، یکی از ابعاد اولیه ای است که تاثیری مستقیم بر روی تعالی و مطلوبیت دیگر جنبه های تربیتی انسان دارد بهگونه ای که گاه اثربخشی ابعاد دیگر را تحت الشعاع قرار می دهد. در این مطالعه ضمن تبیین انواع روش های تربیت، با تشریحمقوله های مطرح در حوزه روش های تربیت فردی، این نتایج حاصل گردید: روش قرآن در تعلیم و تربیت بر توحید خالص و کاملاستوار است. توحیدی که تنها در اسلام است و قرآن را مطرح می کند. یکی از زوایایی که می توان به روش های تربیت فردی توجهنمود، تربیت از زاویه خوف، رجا و حب می باشد .همچنین دوران تربیت طبق آیات قرآن به پنج دوره تقسیم می شود.

کلیدواژه ها:

قرآن کریم ، روش تعلیم و تربیت ، تربیت فردی ، زوایای تربیت فردی ، رویکردهای تربیتی