بررسی فقهی حقوقی نفی ولد با استناد به فناوری های نوین

آنچه در این مقاله مورد بحث قرار می گیرد «بررسی فقهی و حقوقی نفی ولد با استناد به فناوری های نوین» است. با هدف تبیینجایگاه فقهی و حقوقی آزمایشات ژنتیک و فن آوری های نوین پزشکی در جهت دستیابی به رویکردی علمی و عملی در حلمشکلات ناشی از اختلاف نسب و دعاوی مربوط به نفی ولد آزمایشات ژنتیک و تجربه ی خون در سال های اخیر به عنوان یکیاز ادله ی اثبات دعوی در دعاوی ناشی از اختلاف در نسب مورد توجه قرار گرفته است. بدین جهت تبیین اعتبار علمی و حقوقیآن دارای ضرورت است. در دعاوی اثبات نسب با توجه به این که طرق اثبات و اتصال نسب افراد غیر حصری بوده و شارع سهلترین و ابتدایی ترین طرق اثبات نسب، چون قرعه را مورد پذیرش قرار داده است، برخی از فقهای امامیه قائل به حجیت نتایجآزمایشات « دی ان ای » در اثبات نسب می باشند. چرا که به دلیل اهمیت و آثار مثبت برقراری روابط نسبی در اسلام، امکان اثبات نسب به هر طریق ممکن وجود دارد، لیکن طرق نفی ولد با توجه به آثار و تبعات منفی و زیان بار آن محدود و محصور گردیدهاست و امکان استناد به آزمایشات «دی ان ای» و تجزیه ی خون، اگرچه نتایج آن قطعی و خالی از خطا و اشتباه باشد، محل اشکال است. چرا که در صورت لحوق طفل از نجرای اماره ی فراش به زوج، نفی ولد از وی تنها از طریق اجرای مراسم لعانامکان پذیر است و استناد به آزمایشات نوین پزشکی در دعاوی نفی ولد جز در مهلت دو ماهه نفی ولد و پیش از جاری شدناحکام اماره ی فراش در حقوق ایران کاربردی ندارد، اگرچه نتایج این آزمایشات منجر به علم قطعی گردد.

کلیدواژه ها:

خانواده ، فناوری های نوین ، قاعده ی فراش ، نسب ، ولد