رابطه فرسودگی والدینی با کیفیت تعامل والد-کودک

به طورکلی کیفیت تعامل والد- کودک، زمینه ساز رشد اجتماعی-شناختی و عاطفی کودکان بوده و در این میان فرسودگی والدینی یکی از عواملی است که می تواند اثرات منفی بر تعاملات والد-کودک برجای گذارد و موجب بروز رفتارهای مخرب چون بدرفتاری با فرزندان در خانواده گردد. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه فرسودگی والدینی با مولفه های تعامل والد-کودک انجام شده است. در این راستا نمونه از ۲۹۷ والد(مادر و پدر) به همراه کودکان دبستانی ۷ تا ۱۲ سال تشکیل شده بود. به منظور تحلیل و بررسی آماری یافته ها از جامعه والدین کودکان دبستانی شهر تبریز تعداد ۲۹۷ نفر به شیوه در دسترس انتخاب و با استفاده از مقیاس رابطه والد-کودک پیانتا و مقیاس فرسودگی والدینی رزکام و همکاران نسبت به اندازه گیری متغیرها اقدام شد. تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل رگرسیون نشان داد بین فرسودگی والدینی و مولفه های تعامل والد-کودک رابطه معنی دار وجود دارد که در این میان، رابطه فرسودگی والدینی با مولفه صمیمیت، منفی و معنی دار و با مولفه تعارض، مثبت و معنی دار است. از این یافته ها می توان نتیجه گرفت که وضعیت های عاطفی والدین نقش تعیین کننده در کیفیت تعامل آن ها با کودکان دارد و فرسودگی والدینی می تواند اثرات منفی بر کیفیت تعامل والد-کودک برجای گذارد.

کلیدواژه ها:

فرسودگی والدینی ، کیفیت تعامل والد-کودک ، کودکان دبستانی