بررسی رابطه مسئولیت پذیری و خودکنترلی با اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه مسئولیت پذیری و خودکنترلی با اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان پسر مقطع پنجم و ششم ابتدایی شهر گنبد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود، که تعداد آن ۵۸۵۰ نفر می باشد. که از این میان بر اساس فرمول کوکران تعداد ۴۰۰ نفر محاسبه و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند به این صورت که ابتدا شهر گنبدکاووس به ۵ منطقه ، شمال، جنوب، غرب، شرق و مرکز تقسیم شد و از هر منطقه ۲به شکل تصادفی مدرسه و از هر مدرسه یک کلاس چهارم و یک کلاس پنجم انتخاب و برای تحلیل مورد استفاده قرار گرفت . برای جمع آوری دادهها از پرسشنامه اهمالکاری سولومون و راثبلوم (۱۹۸۴)، پرسشنامه مسئولیت پذیری دانش آموزان کردلو (۱۳۸۹) و مقیاس تجدیدنظر شده خودکنترلی گراسمیک و همکاران (۱۹۹۳) استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمونهای ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون تک متغیره تحلیل شد. نتایج نشان داد که رابطه ی منفی معنی داری بین مسئولیت -پذیری و خودکنترلی با اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی وجود داشت . یعنی دانش آموزانی مسئولیت -پذیری و خودکنترلی بالاتری داشتند کمتر دچار اهمالکاری تحصیلی می شوند.

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری ، خودکنترلی ، اهمالکاری تحصیلی